บทที่ 157

ฉินซูจุดเครื่องหอมสำหรับผ่อนคลาย ผ่านไปสักครู่จึงเห็นว่งจิ่นหรงหลับไป

เธอไม่ได้รีบร้อนที่จะออกมา แต่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้าง ๆ อย่างอดทน

ฉู่หลินเฉินช่วยชีวิตเธอไว้ เธอจะดูแลคุณย่าของเขาให้ดี

ณ โรงพยาบาลฟู่คัง

สมาชิกตระกูลฉู่นั่งรออย่างใจจดใจจ่อที่หน้าห้องผู้ป่วยฉุกเฉิน "คุณแม่ พี่คงจะไม่มีอะไรใช่ไหม?" ถึงแม้ฉู่หยุนซีจะมีนิสัยที่ผู้คนไม่ค่อยชอบเท่าไร แต่เธอก็ใส่ใจในความปลอดภัยของฉู่หลินเฉินจริง ๆ

เมื่อเธอไม่ได้สร้างเรื่องวุ่นวายอะไร หลิวเหวยลู่ก็ไม่ได้ตำหนิเธอ

เฉกเช่นตอนนี้

หลิวเหวยลู่ตบไหล่เธอเบา ๆ แล้วถอนหายใจ "หวังว่าจะเป็นแบบนั้น"

เมื่อครู่นี้ที่รีบมาถึงก็ได้ถามกับหมอไปแล้ว อาการของฉู่หลินเฉินไม่ดีนัก

การผ่าตัดครั้งนี้ ถ้าผิดพลาดไปแม้แต่นิดเดียว ก็อาจทำให้เธอไม่ได้เจอกับลูกชายอีกเลย

บรรยากาศในห้องฉุกเฉินนั้นตึงเครียด สำหรับทุก ๆ คนที่ต้องรออยู่ข้างนอกห้องฉุนเฉิน อากาศมันเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความอึมครึม

มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาจากที่ไกล ๆ

"ท่านประทานฉู่ครับ ที่นอกโรงพยายาลมีนักข่าวมากันเยอะมาก น่าจะมีคนจงใจปล่อยข่าวนี้!"

ฉู่สวี่ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว และพูดด้วยน้ำเสียงเย็น "ปิดโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ และสั่งทุกคนในโรงพยาบาลนี้ด้วยว่า เรื่องในคืนนี้ห้ามเอาไปปล่อยข่าวข้างนอกเด็ดขาด!"

"รับทราบครับ!" ลูกน้องรับคำสั่งและเดินออกไป

หลิวเหวยลู่บีบมือพลางพูดขึ้นว่า "ใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้?"