บทที่ 167

จางอี้เฟยรู้ว่าเธอเป็นคนขี้อาย เขาตบไหล่เธอเบา ๆ "ไม่เป็นไร! ไว้คราวหน้าค่อยเรียกก็ได้ ผมไปก่อนนะ สู้ ๆ ล่ะ!"

"ค่ะ ฉันจะสู้ อย่างแน่นอน ขอบคุณนะคะ!" เวินหลีเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเห็นจางอี้เฟยจากไป เวินหลีมองดูตราสัญลักษณ์ของตัวเองในมือ 'ผู้ช่วยฝ่ายออกแบบ 2 เหวินหลี่'

ด้วยความตื่นเต้น เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ และไปทำงานตามตำแหน่งของเธอ

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกับคุณชาย?”

“ไม่รู้ คุณชายพามาเองนี่ คงจะเป็นแฟนกัน...ถึงจะเป็นแค่ผู้ช่วยแต่เราก็ยังต้องระวัง บางทีอาจจะเป็นภรรยาทายาทของบริษัทนี้"

"จริงหรือหลอกเนี่ย?"

เมื่อได้ยินคำพูดเกี่ยวกับตัวเอง เวินหลีก็ตกใจ ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความละอาย

มีคนคิดว่าเธอเป็นแฟนของคุณชายจาง เหลือเชื่อไปมาก!

“เสี่ยวหลี ท่านประธานต้องการพบคุณ” นักออกแบบที่ชื่อหูเจินเจินพูดขึ้น

“ท่านประธานเหรอคะ?” เวินหลีตะลึง “นั่นคือ...แม่ของคุณชายจางใช่ไหม?”

"ใช่"

แม่ของคุณชายจางก็คืออาจารย์ TM หมายความว่า ไอดอลของเธอต้องการจะพบเธอ!

เวินหลีรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าขึ้นมาทันที

หูเจินเจินมองดูปฏิกิริยาของเธอ เธอขยิบตาพลางกระซิบ “ความสัมพันธ์ของคุณกับคุณชายจาง...เป็นแฟนกันจริง ๆ เหรอ?”

“ไม่ใช่ ๆ! เขาเป็นเพื่อนของเพื่อนฉัน…ฉันไม่ได้สนิทกับเขา” เวินหลีอธิบายอย่างรวดเร็ว

หูเจินเจิน รู้สึกสงสัยเล็กน้อย “จริงเหรอ? เห็นเธอตื่นเต้นขนาดนี้ ฉันคิดว่าเป็นเพราะเธอจะได้เห็นเจอแม่สามีในอนาคตของเธอซะอีก”

สีหน้าของเวินหลีนิ่งงัน ทันใดนั้นก็รู้สึกเหมือนโดนสาดน้ำเย็นใส่

ทำไมทุกคนถึงคิดว่าเธอมีความสัมพันธกับจางอี้เฟย…

เธอเดินเข้าไปในห้องทำงานของท่านประธานอย่างระมัดระวัง

เมื่อมองไปที่หญิงวัยกลางคนที่สง่างาม และมีความสามารถที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน เวินหลีก็มองเธอด้วยความทึ่ง

นี่คือไอดอลของเธอ! อาจารย์ TM คนโปรดของเธอ!