บทที่ 182

ภายในห้องประชุม ซิงโหยวเอ็นเตอร์เทนเมนท์

งานพบปะสื่อมวลชนได้เปิดฉากขึ้น

“ลำดับต่อไปขอเชิญนักแสดงฮอลลีวูดชื่อดัง ราชาแห่งวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ออสการ์ที่อายุน้อยที่สุด ลู่ซี!”

เมื่อน้ำเสียงที่ฮึกเหิมของพิธีกรหยุดลง ชายในชุดนักกีฬาสีดำก็เดินเข้ามาจากด้านนอกอย่างช้า ๆ

ชั่วพริบตาเดียวที่เขาปรากฏตัวขึ้น เสียงจ้อกแจ้กจอแจและเสียงเอะอะโวยวายในห้องประชุมก็เงียบลงทันที มีเพียงเสียงลมหายใจเท่านั้นที่ได้ยินชัดเจน

ต้องเป็นผู้ชายแบบไหนกัน ที่ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเคลิบเคลิ้มหลงใหล?

เครื่องหน้าที่ลึกล้ำผสมเชื้อสายตะวันตก รูปทรงสามมิติแต่ไม่ได้คมชัดจนเกินไป มันเข้ากันพอเหมาะพอดี และยังเผยให้เห็นเสน่ห์แบบตะวันออกที่เข้มข้นอีกด้วย

ผิวของเขาขาวผ่อง คิ้วคมชัด ริมฝีปากบางกลับมีสีแดงก่ำราวกับเลือด มีเสน่ห์และชวนหลงใหล กลับยิ่งทำให้คนมีความรู้สึกถึงความงามที่เอื้อมไม่ถึง งามดุจภูเขาน้ำแข็ง งามดุจบัวหิมะ งามดุจเทวดา

เมื่อเทียบกับการใช้คำว่าหล่อมาบรรยายเขา บางทีการใช้คำว่าสวยอาจจะเหมาะสมกว่า

นี่คือความสวยงามของใบหน้าที่สามารถมองข้ามคำว่าเพศ เป็นใบหน้าที่เกิดมาเพื่ออยู่บนจอขนาดใหญ่อย่างแท้จริง!

ฉู่หยุนซียืนอยู่ข้างเวทีในขณะที่ลู่ซีปรากฏตัว เธอแทบจะลืมหายใจ ในสายตามีเพียงแค่ร่างนั้นที่จุดประกายแสงดาวทั้งหมดในสายตาของเธอ

ลู่ซีเป็นคนที่เธออยากที่จะกุมมาไว้ในส่วนลึกของหัวใจ!

หลังจากที่เงียบไปครู่หนึ่ง เสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งและเสียงอุทานอย่างตื่นตะลึง ระเบิดออกมาในห้องประชุม

“ลู่ซีจริง ๆ ด้วย! ลู่ซีกลับมาแล้ว!”

“คิดไม่ถึงเลยว่าขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ จะได้เห็นใบหน้าที่พระเจ้าสร้างนี้ด้วยตาตัวเอง!”

“ได้ยินมาว่าคุณชายฉู่เป็นคนที่ไปเชื้อเชิญมาจากต่างประเทศด้วยตัวเอง และแน่นอนว่ามีเพียงแค่คุณชายฉู่เท่านั้น ที่สามารถเชื้อเชิญเทพเจ้าเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้ได้!”

“ลู่ซีเข้าร่วมกับซิงโหยวแล้ว หลังจากนี้ตำแหน่งเจ้าแห่งวงการของซิงโหยวเอ็นเตอร์เทนเมนท์กรุ๊ปจะแข็งแกร่งมาก ไม่มีใครสามารถสั่นคลอนได้!”

…

การประชุมสิ้นสุด [ลู่ซี ราชาแห่งวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ออสการ์เข้าร่วมกับซิงโหยวเอ็นเตอร์เทนเมนท์] ข่าวนี้จุดชนวนความสนใจและการพูดคุยในเครือข่ายอินเทอร์เน็ตทั้งหมด

ฉู่หยุนซีปัดความคิดเห็นที่อยู่บนอินเทอร์เน็ต เธอยิ้มกว้าง

กระทั่งเธอเห็นว่าลู่ซีกำลังจะจากไป เธอจึงรีบตามไปและพูดว่า “ลู่ซี คืนนี้เราได้จัดงานเลี้ยงต้อนรับไว้ให้คุณ คุณสามารถมาเข้าร่วมได้ไหม?”

ลู่ซีหยุดฝีเท้าและหันกลับไปมองเธอ “ฉันมีธุระ”