บทที่ 189

ฉู่หยุนซีที่ตั้งสติได้ ก็รีบเดินไปที่รถของพวกเขา แต่ฉินซูได้ย้ายไปที่นั่งคนขับแล้ว และเมื่อเธอเหยียบคันเร่ง รถก็ถูกขับออกไป

ฉู่หยุนซีเห็นเพียงควันจากท่อรถเท่านั้น

เธอขมวดคิ้ว และรีบขับรถของตัวเองตามไปทันที ในขณะเดียวกันเธอก็โทรหาเว่ยเหอ ผู้ช่วยที่ซื่อสัตย์ที่สุดของพี่ชายเธอ

แต่กลายเป็นว่าไม่มีคนรับสาย!

ฉู่หยุนซีทำได้เพียงโทรหาลุงหมิงคนดูแลบ้าน และบอกให้เขาส่งบอดี้การ์ดมาช่วยตนเอง

"ฉินซูจะทำร้ายพี่กับลู่ซี ให้คนมาเร็ว ๆ หน่อย ฉันจะส่งที่อยู่ให้!"

หลังจากพูดจบประโยค เธอก็วางสายทันทีและมองหารถที่ฉินซูขับไปเมื่อครู่นี้

"ฉันคิดไว้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ทาท่างไม่น่าไว้ใจ เธอมีเจตนาไม่ดี!"

ฉู่หยุนซีพ่นคำด่าออกมา และเหยียบคันเร่ง

…

ฉินซูใช้เข็มเงินแทงไปที่จุดฝังเข็มของฉู่หลินเฉินและลู่ซี ทำให้พวกเขาหมดสติไปชั่วขณะ

เธอขับรถไปจนสุดทาง ตามที่อยู่ที่หานเซี่ยวให้ไว้

เหตุผลที่ต้องทำให้พวกเขาหมดสติ ก็เพื่อไม่ให้หานเซี่ยวระวังตัวมากเกินไป

เรื่องนี้เธอได้มีการปรึกษากับฉู่หลินเฉินเรียบร้อยแล้ว แม้กระทั่งกับลู่ซีก็ด้วย…

หลังจากที่เธอสรุปและเล่าเรื่องราวให้เขาฟัง เขาก็แสดงความสนใจที่จะลองมันสักครั้ง

ถ้าเขารู้ว่าหานเซี่ยวคิดอย่างไรเกี่ยวกับเขา เขาคงไม่เสนอตัวไปเข้าใกล้ปากเสือแบบนี้

พวกเราก็มาถึงจุดหมายด้วยความรวดเร็ว ฉินซูจำได้ว่าเป็นสถานที่เดียวกับที่เธอเคยมาคราวก่อน

เธอขับรถเข้าไปที่โรงจอดรถใต้ดิน และทันทีที่เธอเข้าไป เธอรู้สึกถึงบรรยากาศที่ต่างไปจากครั้งที่แล้วอย่างสิ้นเชิง

ก่อนหน้านี้มีผู้ชายที่ลักพาตัวเธอกับหวังอี้หลินเพียงไม่กี่คนเท่านั้น แต่วันนี้แค่ในโรงจอดรถก็มียี่สิบกว่าคน ที่แค่มองก็รู้ได้ว่าเป็นบอดี้การ์ดมืออาชีพ

ไม่ว่าจะในลิฟต์หรือนอกลิฟต์ก็จะมีบอดี้การ์ดอยู่สองคน

เมื่อเห็นลิฟต์กำลังขึ้น ตัวเลขที่ปรากฏนั้นทำให้ฉินซูรู้สึกหวั่นใจ ไม่รู้ว่าการเตรียมตัวของฉู่หลินเฉินนั้นเพียงพอหรือเปล่า

ถ้าพวกเขาพ่ายแพ้ในการต่อสู้ เกรงว่าพวกเขาทั้งหมดจะถูกทิ้งอยู่ที่นี่ในวันนี้