บทที่ 21

กลางคืนใกล้เข้ามา แสงจันทร์ส่องสกาวอยู่นอกหน้าต่าง

ทันทีที่ฉินซูนึกถึงเรื่องที่ถูกฉู่หลินเฉินไล่ลงจากรถเมื่อตอนเย็น แถมยังโชคไม่ดีพบเจอเรื่องราวเหล่านั้น ภายในใจก็รู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมา

ฉู่หลินเฉินเป็นคนที่คาดเดาไม่ได้ แค่เพียงหนึ่งประโยคของเขา ก็สามารถส่งเธอเข้าคุกได้ตลอดเวลา

ตัวของเขาอยู่ที่นั่น ตนเองก็ไม่มีหนทางต่อต้าน อีกทั้งตอนนี้คุณย่ายังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลของฉู่ซื่อ ถึงเธอจะมีหนทางก็ต้องรอให้คุณย่าหายป่วยก่อน

แต่ฉินซูไม่ใช่คนที่นั่งรอความตาย

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งจะชาร์จแบตเต็มแล้วขึ้นมาโทรออก

“อาจารย์สวี่ โครงการวิจัยนั้นที่อาจารย์บอกเมื่อคราวก่อน ตอนนี้ยังต้องการคนอยู่ไหม? ฉันอยากลองดู”

…

เรื่องที่ฉินซูพบปะส่วนตัวกับหลินเมิ่งฟาน ถูกฉู่หยุนซีนำไปฟ้องผู้ใหญ่ของตระกูลฉู่โดยเธอที่พูดบิดเบือนเกินความจริง

“ยังดีที่หนูไปเห็นก่อน ถ้าคนอื่นเห็น ชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลเราคงโดนเธอทำลายจนหมดสิ้น!”

ฉู่หยุนซีเห็นคุณท่านตระกูลฉู่ขมวดคิ้ว ท่าทางเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จึงเบะปากพูด “คุณย่า อย่าหลงกลเพราะเรื่องที่ฉินซูช่วยคุณย่าหรือรูปลักษณ์ท่าทางของเธอ เธอคือผู้หญิงเจ้าแผนการ! เข้ามาในตระกูลเราเพราะมักใหญ่ใฝ่สูง!”

ขณะที่พูดก็หันไปทางหลิ่วเหวยลู่ “คุณแม่ หนูเห็นพี่เขาไล่ผู้หญิงคนนั้นลงจากรถจริง ๆ แต่สุดท้ายก็รับเธอกลับขึ้นไป แม่คิดว่าพี่กำลังคิดอะไรอยู่? ไม่ใช่ว่าเขาใจอ่อนสงสารผู้หญิงคนนั้นแล้วใช่ไหม?”

ใบหน้าที่ได้รับการดูแลอย่างดีของหลิ่วเหวยลู่ปรากฏสีหน้าเฉียบขาด “อย่ามาพูดจาเหลวไหล!”

หลังจากที่เตือนฉู่หยุนซี เธอพูดกับซ่งจิ่นหรงอย่างครุ่นคิด “คุณแม่ หนูคิดว่าเราประเมินฉินซูต่ำไป ถ้าเราปล่อยเธอไว้ที่ตระกูลฉู่ ไม่ช้าก็เร็วจะต้องเกิดเรื่อง มันจะดีกว่า...”

“ไม่ต้องรีบ” ซ่งจิ่นหรงโบกมือ พูดแสดงเจตนา “เสี่ยวหมิง ให้คนรับฉินซูมา”

ลุงหมิงพยักหน้าและเดินออกไป

ในบ้านพักตากอากาศ ไร้เงาฉู่หลินเฉินตั้งแต่เช้า

ฉินซูเตรียมตัวจะออกไป แต่ถูกรถของพ่อบ้านมาขวางไว้

เธอขึ้นรถไป ระหว่างทาง เธอคาดการณ์คร่าว ๆ ถึงสาเหตุที่ตระกูลฉู่ต้องการพบเธอ

ฉินซูถูกลุงหมิงพาเข้ามาในห้องโถงใหญ่ คุณท่านฉู่นั่งอยู่เป็นลำดับแรก หลิ่วเหวยลู่นั่งอยู่ด้านข้าง ฉู่หยุนซียืนอยู่