บทที่ 230

จางอี้เฟยนิ่ง ผ่านไปครู่หนึ่งเขาจึงพูดขึ้น "เอาแบบนี้แล้วกัน เพราะกระเป๋าใบนี้เกี่ยวข้องกับตัวตนของคุณ เราไปให้แม่ของผมช่วยดูกันเถอะ เพราะแม่ของผมชอบเพิ่มองค์ประกอบการปักลงในงานออกแบบ เธอจึงรู้จักผู้เชี่ยวชาญการเย็บปักถักร้อยหลายคน บางทีเธออาจจะมองเห็นอะไรบางอย่าง"

"ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก ฉันก็ไม่ได้จำเป็นต้องหาตัวพ่อแม่ตัวจริง อยู่คนเดียวมาหลายปีขนาดนี้มันก็ชินแล้วล่ะ เดิมทีเพราะคิดว่าสิ่งที่คุณย่าพูดถึง จะเป็นจดหมายอะไรพวกนั้น ที่จะทำให้ฉันรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร"

ฉินซูส่ายหน้า มองดูกระเป๋าในมือของเธอ "มองอะไรไม่ออกเลยจากสิ่งนี้ มันก็ชัดเจนแล้ว ว่าตอนที่พวกเขาจะจากฉันไป พวกเขาก็ได้ตั้งใจไว้แล้ว ว่าจะไม่รู้จักฉันอีก แล้วทำไมฉันต้องไปตามหาพวกเขาขนาดนั้นล่ะ"

พูดจบฉินซูก็ใส่กระเป๋าของเธอลงในกล่องไม้ วางบนตู้อย่างไม่ใส่ใจนัก และพูดขึ้นว่า “ไปเถอะ ไปทำเอกสารเดินทางออกนอกประเทศกันก่อน”

จางอี้เฟยหยุดสิ่งที่จะพูดลง และมองไปที่ฉินซูอีกครั้ง เขาพยักหน้า แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองกล่องนั้นก่อนจะจากไป

ทั้งสองนั่งอยู่ในรถของจางอี้เฟย ไปที่ศาลาว่าการเพื่อขอเอกสารการเดินทางก่อน

"ฉินซู?"

ผู้ทำเอกสารอ่านชื่อของเธอ พลางเงยหน้าขึ้นมามองฉินซู

ฉินซูพยักหน้าเบา ๆ ท่าทางที่ดูสบาย ๆ ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งสงสัย คิดว่าตัวเองจำคนผิดไปแล้ว

หลังจากที่ฉินซูทำเอกสารเสร็จและออกไปแล้ว เขาก็รีบนำโทรศัพท์ขึ้นมาและเสิร์ชหา

"พระเจ้า! ฉินซูจริง ๆ ด้วย! ภรรยาตัวปลอมที่คนในไห่เฉิงพูดถึงกันแบบพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน!" เธออุทานออกมาอย่างตกใจ

เพื่อนร่วมงานข้าง ๆ เธอก็เงี่ยหูเข้ามาด้วยความสงสัย “อะไรนะ อะไร ซูไหน?”

"ฉินซูไง! ผู้หญิงที่สวมรอยเป็นคุณนายฉู่!"

“คือเธอนั่นเอง...เธอมาทำพาสปอร์ตใช่ไหม? ไม่ใช่เพราะทำผิดกับตระกูลฉู่ จนต้องหนีไปต่างประเทศเหรอ?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ แต่ฉันก็ชื่นชมผู้หญิงคนนี้จริง ๆ นะ มีความกล้าที่จะวางแผน เรื่องแบบนี้ยังจะกล้าทำ! นั่นมันตระกูลฉู่เชียวนะ!"

…

เมื่อทำเรื่องเสร็จ ฉินซูก็ได้รับสายจากฉู่โจว

"คุณฉิน ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง" เสียงอ่อนโยนของชูโจวดังมาจากโทรศัพท์