บทที่ 238

เธอต่อสายโทรออก

“คุณท่านรอง รบกวนคุณขอโทษศาสตราจารย์สมิธแทนฉันด้วย ฉันไม่สามารถเข้าร่วมโครงการวิจัยของศาสตราจารย์ได้แล้วค่ะ”

“เธอแน่ใจเหรอ?” ฉู่โจวประหลาดใจเล็กน้อย ถึงอย่างไรเขาก็สนับสนุนฉินซูมาก

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?”

“ไม่ค่ะ เป็นเหตุผลส่วนตัวของฉันเอง ฉัน... ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ ที่ทำให้คุณผิดหวังกับความหวังดีของคุณ”

ฉินซูไม่ได้อธิบายอะไรเยอะ เพราะฉู่โจวก็คือคนตระกูลฉู่ เธอไม่อยากให้เขารู้เรื่องที่ตนเองตั้งครรภ์

หลังจากวางสาย เธอก็ลูบหน้าท้องที่แบนราบ และถอนหายใจออกมาอย่างหนัก

ในที่สุดเธอก็เลือกที่จะเคารพชีวิตน้อย ๆ นี้ ให้โอกาสเขาได้ลืมตาขึ้นมาในโลกนี้

เธอคลี่ใบผลตรวจครรภ์ที่ยับยู่ยี่ออก แล้วแทรกเข้าไปในหนังสือทางการแพทย์ที่เธอนำมา

ฉินซูสูดหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มที่คิดในแง่ดี

เนื่องจากเธอไม่สามารถไปต่างประเทศเพื่อเข้าร่วมงานวิจัยของศาสตราจรย์สมิธได้แล้ว ดังนั้นเธอก็ควรจะวางแผนการใช้ชีวิตต่อจากนี้ดี ๆ พยายามหางานให้ได้เร็วที่สุด ทุ่มเทเก็บเงิน

อย่างน้อยที่สุดก็เพื่อให้แน่ใจว่าเมื่อเด็กน้อยเกิดมา เธอจะสามารถเลี้ยงดูเขาได้

แต่บนโลกอินเทอร์เน็ตในตอนนี้ เต็มไปด้วยการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่เธอสวมรอยเป็นหวังอี้หลิน จะหางานให้ได้ภายในระยะเวลาสั้น ๆ เกรงว่าจะไม่ง่าย อีกทั้งเธอยังไม่ได้รับประกาศนียบัตรของมหาวิทยาลัยการแพทย์ไห่เฉิง จึงถือว่าเธอเป็นเพียงแค่กลุ่มนักศึกษาเท่านั้น

ฉินซูตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะไปพบฉางเหล่า เพื่อดูว่าเขาจะมีคำแนะนำเรื่องงานหรือว่ามีงานที่เหมาะสมจะแนะนำเธอบ้างไหม

ภาระอันเร่งด่วนอีกอย่างหนึ่ง คือเธอต้องหาที่อยู่ใหม่ ถึงยังไงการอาศัยอยู่ที่บ้านตระกูลจางเป็นเวลานานนั้นก็ไม่สะดวก

ยามพลบค่ำ ฉินซูทำอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อย

ถังโม่กับเวินหลีก็เลิกงานกลับมาพอดี

ทั้งสองเข้ามาจากนอกประตู ในมือของเวินหลีช่วยถือกระเป๋าและเอกสาร เดินมาเคียงข้างกับถังโม่เหอ

“เสี่ยวหลี ข้อเสนอที่เธอเสนอในวันนี้ดีมากเลย ฉันมองคนไม่ผิดไปจริง ๆ พรสวรรค์ในการออกแบบของเธอช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ!”