บทที่ 241

หวังอี้หลินออกมาจากสำนักงานด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม และวางแผนจะไปหาฉู่หยุนซี

เรื่องนี้จะต้องให้เธอออกหน้าช่วยตนเอง

นับตั้งแต่ฉู่หยุนซีถูกปลดออกจากตำแหน่งชั่วคราว เธอจงใจให้คนกระจายข่าวเรื่องที่เธอคือคุณนายฉู่ออกไป และคนส่วนใหญ่ในบริษัทต่างก็เคารพเธอ นอกจากเจียงฟานคนนั้น! ที่ยืนกรานที่จะเป็นศัตรูกับเธอ

หวังอี้หลินเดินไปที่ลิฟต์ ขณะที่เธอเพิ่งจะเดินเข้าไป ร่างสูงเพรียวก็ก้าวเข้ามาเช่นกัน

เธอเงยหน้าขึ้นไปมองพบว่าคือลู่ซี

น้ำเสียงแผ่วเบาของเขาดังมาจากด้านหน้า “ฉันได้ยินมาว่าฉินซูไม่ได้เต็มใจที่จะสวมรอยเป็นคุณ สังคมภายนอกวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับเธอต่าง ๆ นานา พวกคุณก็เคยเป็นเพื่อนสนิทกัน ทำไมไม่ออกมาพูดเรื่องนี้ให้มันชัดเจน?”

เดิมทีหวังอี้หลินชอบใบหน้าที่โดดเด่นกว่าใครของผู้ชายคนนี้มาก แต่เมื่อคิดว่าเขาเป็นคนให้หยูหร่านแย่งบทนางรองของตนเองไป ความรู้สึกดี ๆ ที่เธอเคยมีก็หายไปหมดแล้ว

เธอหัวเราะออกมาและพูดว่า “ฉันกับเธอตัดความสัมพันธ์กันไปตั้งนานแล้ว ทำไมฉันจะต้องช่วยเธอด้วย?”

พูดจบก็ไม่สนใจลู่ซีอีก

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เธอก็เหยียบรองเท้าส้นสูงแล้วเดินจากไปอย่างไว

ลู่ซีเดินออกจากลิฟต์อย่างไม่รีบร้อน มองดูแผ่นหลังของหวังอี้หลินไกลออกไป เขาก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ค้นหาหมายเลขของฉินซูแล้วต่อสายออกไป

เขาชะงักเมื่อได้ยินเสียง ติ๊ด ของระบบ และมองหมายเลขบนโทรศัพท์ด้วยความประหลาดใจ

คิดไม่ถึงเลยว่าเธอบล็อกเขาไปแล้ว

...

ฉู่หยุนซีถูกกักบริเวณให้อยู่ในคฤหาสน์ตระกูลฉู่ ไม่ให้ออกไปด้านนอก

เธอเบื่อแทบตาย ความเบิกบานใจเพียงเรื่องเดียวของเธอ คือการที่เห็นฉินซูถูกชาวเน็ตด่าจนไม่เหลือชิ้นดี