บทที่ 26

เว่ยเหออธิบาย “เบื้องหลังเขาคือหานซื่อกรุ๊ป เป็นคู่แข่งที่แข็งแกร่งของฉู่ซื่อในด้านการรักษาพยาบาลมาโดยตลอด นอกจากนี้…”

เว่ยเหอหยุดนิ่งไปชั่วครู่ จากนั้นพูดว่า “เรื่องเฮลิคอปเตอร์ของคุณ ผมตรวจพบว่าเหมือนจะมีความข้องเกี่ยวกับเขา”

สายตาฉู่หลินเฉินแหลมคม “ถ้าอย่างนั้นฉันต้องเจอเขาหน่อยแล้ว”

ขึ้นรถ

ทันใดนั้นเขาก็ถามว่า “อี้หลินเป็นยังไงบ้าง?”

สีหน้าท่าทางของเว่ยเหอว้าวุ่นครูหนึ่ง “พวกเขา ก็ดีครับ เพียงแค่…”

ฉู่หลินเฉินไม่พอใจ “มีอะไรก็พูด”

“ผมตรวจสอบดูบัตรใบนั้นที่คุณให้เธอไป การเคลื่อนไหวของบัญชีค่อนข้าง…”

ฉู่หลินเฉินเหลือบมองเว่ยเหอที่มีท่าทางไม่ชัดเจน แต่เขารู้ว่าเว่ยเหออยากจะพูดอะไร เขาจึงพูดขึ้นมาอย่างนิ่งเฉย “ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอ แต่ไม่ได้ทำมันทันที ไม่ว่าเธอจะใช้จ่ายเงินยังไง ถ้ามันทำให้เธอมีความสุขก็โอเคแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่ฉันชดเชยให้เธอ”

เว่ยเหอคิดว่านี่มัน… ไม่ค่อยดีนัก

แต่เรื่องแบบนี้เขาก็ไม่มีสิทธิ์แสดงความคิดเห็น และมันก็ไม่ใช่เงินของเขา

เมื่อลองเปรียบเทียบดู เขาคิดว่าผู้หญิงที่คุณชายฉู่ชื่นชอบ… ไม่น่าเชื่อถือเท่ากับฉินซู

โทรศัพท์มือถือของฉู่หลินเฉินดังขึ้น

เขาเหลือบตาลงมองแวบหนึ่ง ปรากฏชื่อ “เหลยจึ”

หลังจากรับสาย โดยไม่รอให้เขาได้พูด เสียงโห่ร้องก็ดังมาจากอีกฝ่าย “พี่เฉิน พี่มันใจร้าย! พวกเราไม่ใช่พี่น้องกันแล้ว! มิตรภาพที่ยิ่งใหญ่ไม่มีอีกแล้ว!”

ฉู่หลินเฉินขมวดคิ้ว ถือโทรศัพท์มือถือห่างออกไปหน่อย แล้วกดแฮนด์ฟรี น้ำเสียงเย็นชาพูดขึ้น “พูดดี ๆ”

สีเหลยกระแอมไอ “พี่แต่งงานไม่บอกไม่กล่าว แล้วก็ไม่พาพี่สะใภ้มาแนะนำให้ผมรู้จักด้วย!”

“ยุ่ง” เขาพูดอย่างเย็นชาออกมาหนึ่งคำ

เมื่อถูกอีกฝ่ายปฏิเสธ “ข้ออ้าง! เหล้าในงานแต่งก็ไม่ได้ดื่ม พวกผมจะจัดปาร์ตี้เลี้ยงฉลองอวยพรให้พวกพี่สองคน พี่ตกลงไหม? ที่เดิม ผมเหลยจึเป็นเจ้าภาพเอง!”