บทที่ 265

เสียงของเธอดึงดูดสายตาในห้องโถงใหญ่

เมื่อเห็นสวี่ยุ่นเหยียนเดินออกมาด้วยกันกับเธอ จึงเก็บความไม่พอใจและพูดด้วยความเป็นห่วง “คุณนายไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

สวี่ยุ่นเหยียนส่ายศีรษะ “ไม่เป็นอะไร ไม่กระทบถึงเด็ก”

“งั้นก็ดีเลย!”

คุณนายหัวก็เดินเข้ามาประคองสวี่ยุ่นเหยียนและพูด “เธอเพิ่งจะตื่นตระหนกไป ยังจะออกมาทำอะไร? ฉันจะให้คนใช้ไปส่งเธอในห้องไปพักผ่อนก่อนเถอะ”

สวี่ยุ่นเหยียนขยับริมฝีปาก

แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรออกมา คุณผู้หญิงหม่าก็พุ่งเข้าไปตำหนิฉินซูเสียงดังเสียก่อน “เธอเป็นพยานอะไร? ก็เธอทั้งสองคนนั่นแหละที่ทำให้ชั้นจัดแสดงล้มลง พอคิดขึ้นมาจริง ๆ แล้ว ก็มีเธอด้วยที่ต้องแบ่งความรับผิดชอบ!”

ฉินซูมองดูหน้าตาที่โหดร้ายของคุณผู้หญิงหม่าคนนี้ ไม่เหมือนคนที่อยู่ด้วยกัน ขมวดคิ้วเล็กน้อยและไม่ได้รีบร้อนที่จะแก้ต่าง แต่กลับหันไปเหลือบมองรอบด้านก่อน

ไม่เห็นเงาของคนคนนั้น

เงานั้นที่ผลักเวินหลีจากทางด้านหลังในชั่วพริบตาเดียวเมื่อสักครู่ แม้ว่าเธอจะไม่ได้มองดูอย่างละเอียด แต่กลับได้กลิ่นน้ำหอมบนร่างของอีกฝ่าย ด้วยประสาทสัมผัสในการรับกลิ่นที่ไวของเธอ

ตอนนี้เธอกระวนกระวายที่จะอยู่ที่นี่ ดูท่าว่าจะเห็นสวี่ยุ่นเหยียนที่ถูกทำให้มีผลกระทบจนล้มลงไปด้วย เมื่อรู้ตัวว่าทำผิดพลาด จึงหลบเลี่ยงการเป็นจุดสนใจของชาวบ้านออกไป

“ทำไมถึงไม่พูดแล้วล่ะ? สำนึกผิดแล้วเหรอ?”

คุณผู้หญิงหม่ามองเห็นฉินซูไม่พูดอะไรออกมาสักคำ และยังใช้ความคิดสำรวจไปรอบ ๆ อีก ไม่รู้ว่ากำลังมีความคิดอะไรอยู่? ด้วยสัญชาตญาณก็คิดขึ้นมาว่า เธอต้องกำลังหาข้ออ้างอะไรอยู่แน่ ๆ

ฉินซูเหลือบมองเธออย่างนิ่งเฉย สายตาที่นิ่งลึกทำให้คุณผู้หญิงหม่ากลืนคำพูดหลังที่จะทำให้ลำบากใจกลับลงไป

เพียงแค่ฟังเธอพูดอย่างไม่รีบร้อน “มีคนผลักเวินหลีจริง ๆ ฉันยื่นมือไปจะดึงเธอ แต่ก็ดึงไว้ไม่อยู่ ดังนั้นจึงเสียการทรงตัวล้มลงไปชนเข้ากับชั้นวางจัดแสดง”

พูดจบเธอก็หันไปทางคุณนายหัวที่เป็นคนจัดกิจกรรมนี้ขึ้นมาในวันนี้และถามขึ้น “ในห้องโถงใหญ่น่าจะมีกล้องวงจรปิด ลองไปดูกล้องวงติดเอาก็ได้”

คุณนายหัวถอนหายใจ “บังเอิญกล้องวงจรปิดพังไปเมื่อสองวันที่แล้ว และยังไม่ได้รับการซ่อมแซม”

ในเวลานี้เอง จู่ ๆ สวี่ยุ่นเหยียนที่ยืนอยู่ข้างฉินซูก็พูดขึ้นมา “ฉันสามารถเป็นพยานในสิ่งที่เธอพูดได้”