บทที่ 277

เซียวหยวนตบหัวเขาเบา ๆ "นี่เรียนหนังสือเยอะจนทึ่มไปแล้วหรือไง ถ้าไม่เขียนว่าคลับสิ ถึงจะเรียกว่าสถานที่แปลก มา ฉันจะพาพวกนายไปดู!"

เนื่องจากเป็นร้านที่เปิดโดยญาติของเขา เขาจึงรับบัตร VIP จากนั้นก็พาฉินซูและคนอื่นๆ ไปที่ชั้นบนสุดทันที

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก จางอี้เฟยก็มองไปรอบ ๆ “นี่ไม่ใช่แค่บาร์เหรอ?”

ทั่วบริเวณนั้นเป็นแสงสลัว แสงจันทร์ที่สอดส่องเข้ามาจากภายนอก และโคมไฟตั้งโต๊ะเล็ก ๆ บนโต๊ะทุกโต๊ะเพิ่มบรรยากาศมากขึ้น เงามืดทำให้มองได้ไม่ชัด นักร้องที่สวมหน้ากาก นั่งร้องเพลงทร็อตด้วยท่วงทำนองที่ผ่อนคลายรื่นหูอยู่ในมุมหนึ่ง

"ที่นี่มีอะไรที่เหมือนกับบาร์ธรรมดา ๆ เหรอ?"

เซียวหยวนพูดพลางกวักมือส่งสัญญาณ "ฉันจะพาพวกนายไปดูตรงนั้น ที่นี่เป็นคิงบาร์ระดับสูงที่สุดในไห่เฉิง"

เวินหลีเดินตามขึ้นไปก่อน ฉินซูเองก็กำลังจะตามขึ้นไป ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงบางสิ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้กำลังมองมาที่เธอ

เธอมองไปรอบ ๆ โดยอัตโนมัติ แต่ก็เห็นเพียงความมืดสลัว ไม่เห็นคนที่น่าสงสัย

ฉินซูขมวดคิ้วด้วยความสงสัย พลางหันหลังกลับตามเซียวหยวนและคนอื่น ๆ ไปนั่งลงในตำแหน่งใกล้หน้าต่าง

"ว้าว วิวที่นี่มันเจ๋งสุด ๆ ไปเลย!" ทันทีที่เวินหลีนั่งลง เธอก็เอนตัวไปที่หน้าต่างกระจกแล้วมองลงมา

ที่นี่มีหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานทุกด้าน และตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของอาคารทั้งหลัง พร้อมทิวทัศน์ที่กว้างและโปร่งใส

บวกกับแสงจันทร์ที่สวยงามในคืนนี้ แสงจันทร์ส่องสว่างอยู่เหนือหัว ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว ทำให้มีแสงระยิบระยับกระจายอยู่เต็มทั่วพื้นดิน สอดส่องบนเมืองที่พลุกพล่าน เมื่อเห็นวิวแบบนี้

ฉินซูก็อดยิ้มไม่ได้ เมื่อเห็นฉากแบบนี้

"ดูสิ ฉันบอกแล้วว่าที่นี่มันดี!" เซียวหยวนพูดอย่างภาคภูมิใจ

จางอี้เฟยกางมือออก "เอาล่ะ เรามาดูกันดีกว่าว่าพวกเราจะดื่มอะไรดี"

"ใช่ แถมเรายังเล่นเกมบนโต๊ะนี้ได้ด้วย" ดูออกว่าหยวนเซียวมาเที่ยวที่นี่บ่อยมาก เขามองไปที่คนทั้งสาม หรี่ตาแล้วพูดว่า "ฉันแนะนำให้เล่น 《บ้านแห่งยมโลก》"

"มันคืออะไรเหรอคะ?" เวินหลีถามขึ้นอย่างสงสัย

"การหาเหตุผลเพื่อสืบคดีปริศนาฆาตกรรมน่ะ"

"ทักษะการสืบด้วยเหตุผลของฉันไม่ค่อยดีเท่าไรนี่สิ" เวินหลีพูดพลางขวมดคิ้ว