บทที่ 289

ในวันแรกที่ฉินซูเข้าไปในห้องทดลองอย่างเป็นทางการ นอกจากจางอี้เฟยแล้ว สมาชิกในทีมทั้งสามคนก็ไม่เป็นมิตรกับเธอ

พวกเขาเคยได้ยินเกี่ยวกับเธอ แต่ก็ยังสงสัยในความสามารถทางอาชีพของเธอ อย่างไรก็ตาม ในสายตาของพวกเขา นักศึกษาแพทย์อายุน้อย ที่ยังไม่สำเร็จการศึกษา ควรจะเหมือนกับจางอี้เฟย ควรเป็นผู้ฝึกงานเท่านั้น

เธอจะมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะนำพวกเขาทำโครงการนี้ให้สำเร็จได้อย่างไร?

ฉินซูมองเห็นความดูถูกจากสมาชิกในทีมที่มีต่อเธอ แต่เธอก็ไม่ได้อธิบายอะไร เธอจะใช้การกระทำจริงเพื่อพิสูจน์ความสามารถของเธอแทน

เธอทำความเข้าใจกับความคืบหน้าของงานวิจัยก่อน จากนั้นจึงแยกแยะแผนการวิจัยต่อไปอย่างรวดเร็ว กำหนดแผนโดยละเอียด การแบ่งงาน และนำการทดลองด้วยตนเอง

ในตอนท้ายของวัน สมาชิกในทีมทั้งสามคนที่ไม่พอใจในตอนแรกก็ตระหนักได้ว่า ฉินซูนั้นสามารถเป็นผู้นำทีมได้อย่างแท้จริง จึงมองเธอในมุมใหม่

เมื่อเลิกงาน ฉินซูก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

สมาชิกในทีมคว้าตัวจางอี้เฟยและถามด้วยความสงสัย "เสี่ยวเฟย ฉันคิดว่าคุณคุ้นเคยกับฉินซูมาก คุณรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า"

“แน่นอน โครงการนี้คือโครงการที่เราริเริ่มแข่งขันมาด้วยกัน” จางอี้เฟยพูดอย่างเปิดเผยและมีน้ำใจ

อีกฝ่ายถามด้วยความสงสัย "หมายความว่าโครงการที่ได้รางวัลก็มีเธออยู่ด้วยเหรอ? ไม่ใช่หรอก"

“แน่นอนว่ามี อ๋อ ใช่แล้ว ชื่อที่เธอใช้ในตอนนั้นคือเหอซู ไม่ใช่ฉินชู!”

“อะไรนะ คนนั้นคือฉินซูเหรอ?!”

เมื่อฉินซูออกมาหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เธอก็ค้นพบว่าสายตาของสมาชิกในทีมทั้งสาม ที่มองมาที่เธอนั้นดูร้อนแรงกว่าที่ผ่านมา และยังดูมีความชื่นชมอีกด้วย

"เด็กที่มีอนาคตที่สดใส และอนาคตไกลแบบไม่มีขีดจำกัด!" ฟานหรง ผู้อาวุโสที่สุดกล่าว

อีกสองคนเห็นด้วย "ใช่ เราโชคดีมากที่ได้อยู่ในทีมนี้"

"หัวหน้าทีมฉิน ต่อไปก็ช่วยแนะนำพวกเราเยอะ ๆ ด้วยนะ" ในขณะที่เขาพูด เขายื่นมือไปทางฉินซู

ฉินซูยิ้มและจับมือ "ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนนะคะ ฉันยังต้องเรียนรู้อีกมากจากพวกคุณ"

เธอออกมาจากบริษัทกับจางอี้เฟย

“เดี๋ยวไปกินข้าวด้วยกันนะ เพื่อฉลองที่เราได้มีความสัมพันธ์แบบเพื่อนร่วมงานกันตั้งแต่วันนี้” จางอี้เฟยแนะนำ

"ได้สิ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง"