บทที่ 302

ตั้งแต่ลูกสาวของพวกเขาเป็นดารา ก็เปล่งประกายสวยสง่ามาโดยตลอด มีครั้งไหนบ้างที่จะกลับมาแล้วเป็นสภาพนี้?

จางเหวินก้าวไปข้าวหน้าทันทีและเอ่ยถาม “ลูก เกิดอะไรขึ้น? ใครรังแกลูก?”

หวังเจิ้นฮวาก็ลุกขึ้นเช่นกัน เขาสั่งคนใช้ให้ไปหยิบกล่องยา

หวังอี้หลินมองทั้งสองแต่กลับยิ้ม “พ่อ แม่ อย่ากระวนกระวายไปเลย หนูไม่ได้เป็นอะไร”

จางเหวินมองรอยยิ้มบนใบหน้าเธอและพูดอย่างแปลกใจ “ลูก ลูกดูลูกที่กลายเป็นสภาพแบบนี้สิ ยังยิ้มแบบมีความสุขได้อีกเหรอ?”

“แน่นอนว่าหนูมีความสุข มีข่าวดีจะบอกพ่อกับแม่ด้วย!” หวังอี้หลินหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาและกอดอก

ภายใต้การจ้องมองของหวังเจิ้นฮวาและจางเหวิน เธอพูดอย่างภาคภูมิใจ “คุณชายฉู่ตัดสินใจหมั้นกับหนูแล้ว!”

ทันทีที่สองสามีภรรยาได้ฟังก็มองหน้ากัน

“หมั้น? ไม่ใช่แต่งงานเหรอ?” จางเหวินถาม

“ใช่ พูดว่าแต่งงานดิบดี ทำไมกลายเป็นหมั้นล่ะ? แล้วลูกยังมีท่าทางดีใจแบบนี้อีก?” หวังเจิ้นฮวาพูดอย่างเป็นกังวล

หวังอี้หลินกระตุกมุมปาก “นี่พ่อแม่ไม่เข้าใจน่ะสิ คุณชายฉู่บอกว่าจะจัดงานแต่งที่ยิ่งใหญ่ เป็นประวัติการณ์ให้หนู เป็นธรรมดาที่ต้องจัดเตรียมดี ๆ แต่ตอนนี้เขาเพิ่งจะรับช่วงต่อฉู่ซื่อ งานค่อนข้างรัดตัว ไม่มีแรงมาแต่งงานกับหนูในช่วงเวลาแบบนี้หรอก”

“แน่นอนว่าหนูก็อยากเป็นคุณนายฉู่เสียตอนนี้เลย แต่เรื่องแบบนี้ หนูไม่สามารถแสดงท่าทีที่รีบร้อนเกินไปได้ ไม่งั้นจะถูกคนดูถูก คิดว่าหนูรีบที่จะเกาะตระกูลฉู่ คุณชายฉู่หมั้นกับหนูก่อน ก็เป็นการยอมรับฐานะของหนูแล้ว ว่าในไม่ช้าก็เร็วหนูจะแต่งงานเข้าไปในตระกูลฉู่!”

หวังเจิ้นฮวาที่ได้ยินเธอพูดก็ยังคงขมวดคิ้ว เขาคิดว่าเรื่องแต่งงานนี้ยิ่งเร็วยิ่งดี ยืดเวลาออกไป กลัวจะเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด

แต่ทว่าจางเหวินกลับยืนอยู่ฝ่ายหวังอี้หลิน เธอพยักหน้าซ้ำ ๆ “ลูกคิดรอบคอบจริง ๆ เราไม่สามารถรีบร้อนเกินไปได้ หมั้นก่อนแล้วก็กลายเป็นคู่หมั้นของคุณชายฉู่ เรื่องแต่งงานนี้เป็นเหตุการณ์ที่แน่นอน ยอดเยี่ยมจริง ๆ!”

หวังอี้หลินยิ้มและลุกขึ้น “พ่อ แม่ วันหลังพ่อแม่ไปคฤหาสน์ตระกูลฉู่ เพื่อหารือเรื่องวันหมั้นกับฝั่งนั้นนะคะ”

“ได้สิ เรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่แม่กับพ่อลูกเถอะ!”

“งั้นหนูขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ” พูดจบเธอก็เดินขึ้นไปชั้นบน

จัดการเรื่องการหมั้นแล้ว หวังอี้หลินก็ค่อย ๆ สงบลง