บทที่ 304

หวังอี้หลินที่ได้ยินคำพูดนี้ก็ไม่สบายใจขึ้นมาทันที ความอิจฉาริษยาทำให้เธอกำมือแน่น เหลือบมองหยูหร่านอย่างเยือกเย็น

อยู่ในกองถ่ายเดียวกัน แต่ผู้กำกับกลับไม่เคยชมเธอแบบนี้ หยูหร่านคิดว่าตัวเองเป็นใคร?

ภายในใจหวังอี้หลินโมโหมาก

เพียงแต่ว่าไม่นาน เธอก็คิดอะไรขึ้นมาได้ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเยือกเย็น

ในมือเธอกุมสิ่งที่สามารถผลักให้หยูหร่านตกลงไปในนรกได้

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หวังอี้หลินกลับมายิ้มได้ และเดินเข้าไปด้วยสีหน้าปกติ

“ผู้กำกับ ฉันพร้อมแล้ว ถ่ายต่อได้เลย”

ผู้กำกับก็จบบทสนทนากับหยูหร่านได้ถูกเวลา เขาหันไปพูดกับผู้ช่วยด้านข้าง “เอาล่ะ รีบมาเริ่มกันเลย ทุกคนสู้ ๆ ลำบากกันอีกแค่เดือนเดียว พวกเราก็จะปิดกล้องละครเรื่องนี้ได้แล้ว”

...

หานซื่อกรุ๊ป

ฉินซูผ่านการทำงานที่วุ่นวายมาช่วงระยะหนึ่งแล้ว งานที่ห้องทดลองก็ใกล้จะเสร็จสิ้น

วันนี้ก็เหมือนอย่างเคย หลังจากเธอตอกบัตรเข้าบริษัทแล้ว ก็เดินตรงไปยังห้องทดลอง

ดูเหมือนหานโม่หยางจะคาดการณ์เวลางานของเธอ ก่อนที่เธอจะเปลี่ยนชุดเข้าห้องทดลอง เขาก็โทรศัพท์เข้ามาอย่างตรงเวลา

ฉินซูวางของในมือแล้วรับสาย

“มาที่ห้องทำงานฉันหน่อย”

หานโม่หยางเป็นเจ้านายโดยตรง ฉินซูทำได้เพียงปฏิบัติตามคำพูดของเขา

สามนาทีต่อมา ฉินซูเคาะประตูห้องทำงานของซีอีโอ

“เข้ามาสิ” ประตูถูกเปิดออกจากด้านใน ที่ทำให้ประหลาดใจคือหานโม่หยางเป็นคนมาเปิดประตูด้วยตนเอง

จากนั้นเขาก็หมุนตัวเดินกลับเข้าไป

ฉินซูเดินเข้าไปตามหลังเขา และเอ่ยถามตามรูปแบบ “ประธานหานเรียกฉันมามีเรื่องอะไรเหรอคะ?”