บทที่ 312

หวังอี้หลินดึงสติกลับมาได้ และเห็นด้วยเป็นอย่างมาก

เธออดไม่ได้ที่จะมองไปที่ผู้ช่วยหญิงที่ดูเรียบ ๆ ตรงหน้าเธอ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ช่ายช่าย ใช้ได้เลยนะเรา ก่อนหน้านี้ดูเหมือนว่าฉันจะประเมินเธอต่ำไป”

"ในฐานะผู้ช่วยของพี่อี้หลิน ฉันต้องแบ่งเบาความกังวลของพี่อยู่แล้ว” ช่ายช่ายกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หวังอี้หลินครุ่นคิดหลังจากนั้นไม่นานก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และโทรกลับหมายเลขเมื่อครู่นี้

"ชุดของฉันให้เธอเป็นคนออกแบบก็ได้ แต่ช่วงนี้ฉันยุ่งจนปลีกตัวไปไหนไม่ได้เลย เมื่อครู่นี้เธอบอกว่าต้องวัดรูปร่างใช่ไหม? เธอมาที่กองถ่ายดีกว่า ฉันจะให้ผู้ช่วยของฉันไปรับเธอ"

หลังจากออกคำสั่งแล้ว เธอก็วางสายด้วยใบหน้าหยิ่งผยอง

ยังมีอีกหลายคนที่คาดเดาว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับคุณชายฉู่นั้นเป็นแค่การโปรโมท เพราะฉะนั้นวันนี้ เธอจะทำให้ทุกคนรู้ว่าเธอกำลังจะหมั้นกับคุณชายฉู่ในไม่ช้า

แต่ผู้หญิงที่เธอเพิ่งคุยโทรศัพท์ด้วยเมื่อครู่นี้บอกว่าเธอชื่อเวินหลี?

ชื่อนี้มันคุ้นหูอย่างไรไม่รู้

นามสกุลเวิน ไม่ใช่นามสกุลที่พบเจอได้บ่อย

หวังอี้หลินนึกได้ในเวลาอันรวดเร็ว ดวงตาของเธอมีออร่าแปลกประหลาด และก็ถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นในไม่ช้า

เธอหันหน้าไปทางผู้ช่วย "ช่ายช่าย เธอช่วยอะไรฉันอีกสักอย่างสิ..."

หนึ่งชั่วโมงต่อมาเวินหลีก็มาถึงกองถ่ายพร้อมกระเป๋า เครื่องมือระดับมืออาชีพ และอัลบั้มรูปภาพ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ติดต่อกับทีมงานกองถ่ายอย่างใกล้ชิด เธอมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัยอย่างอดไม่ได้

หญิงสาวในกางเกงยีนส์และแจ็กเก็ตสีดำโบกมือให้เธออยู่ไม่ไกล

หลังจากที่เวินหลีเดินเข้ามา จากนั้นช่ายช่ายก็พูดว่า

"คุณคือเวินหลีใช่ไหมคะ? เชิญเลยค่ะ พี่อี้หลินรอคุณนานแล้ว"

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ เวินหลีก็ตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ตกลง ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”

“กระเป๋าคุณคงหนักมาก เดี๋ยวฉันช่วยถือนะคะ”