บทที่ 349

เมื่อได้ยินดังนี้ ฉินซูก็อดเกร็งริมฝีปากไม่ได้

ฉู่หลินเฉินกล่าวอย่างชัดเจนว่าเธอเป็นคนอ่อนแอ

"เขาถูกจับแล้ว ไปดูไหม?" ฉู่หลินเฉินเหลือบมองข้อความที่ได้รับจากโทรศัพท์มือถือ เงยหน้าขึ้นแล้วถามเธอ

ฉินซูประหลาดใจกับความสามารถของเขา เมื่อตกใจเสร็จแล้ว เธอครุ่นคิดและพยักหน้า

มันเป็นเรื่องของความปลอดภัยส่วนตัวของเธอ ดังนั้นจึงควรคิดให้ดี

ยิ่งไปกว่านั้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คน ๆ นั้นสะกดรอบตามเธอมาอย่างแน่นอน ใครจะไปรู้ว่าจะมีอีกไหม

ฉินซูวางของในมือในห้องยามชั่วคราว แล้วเข้าไปในรถของฉู่หลินเฉิน

"ถ้ามั่นใจได้ว่าเขาคือคนที่หานเหมิงส่งมา เธอคงจะได้อยู่ในตระกูลหานอีกไม่นาน" ฉู่หลินเฉินกำลังขับรถ เขาพูดด้วยดวงตานิ่งสงบ

ฉินซูยังคงรู้สึกไม่พอใจ เธอพูดอย่างชัดเจนแล้วว่าจะไม่มีความเกี่ยวข้องกับฉู่หลินเฉินอีก แต่ดันกลับมาติดต่อกับเขาเพราะเรื่องของหานเหมิงอีกครั้ง

เมื่อเธอได้ยินสิ่งที่เขาพูด เธอตอบกลับไปด้วยท่าทางที่เฉยเมยโดยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ

เธอไม่อยากพูดเรื่องของตัวเองกับเขา

ฉู่หลินเฉินคุ้นเคยกับความเหินห่างของเธอ เขาไม่ได้พูดอะไร

ท้ายที่สุดรถถูกจอดที่จอดรถชั้นใต้ดิน

"ลงจากรถ" ฉู่หลินเฉินเปิดประตูรถแล้วเดินลงด้วยขาเรียวยาว

ฉินซูตามเขาไป เธอเหลือบมองไปยังที่จอดรถใต้ดินที่มืดสลัวอย่างรวดเร็ว และถูกดึงดูดด้วยเสียงที่ดังมาจากที่ที่อยู่ไม่ไกล

มีเงาของคนหลายคนในระยะไกล เธอคุ้นเคยกับผู้นำของคนเหล่านั้นเป็นอย่างดี ฉินซูหรี่มองดูอย่างละเอียด และจำได้ว่านั่นคือเว่ยเหอ

มีร่างหนึ่งนอนอยู่บนพื้น เสียงคร่ำครวญและกรีดร้องออกมาจากปากของเขา

ฉินซูขมวดคิ้ว เอามือกุมหน้าท้องของเธอโดยอัตโนมัติ และยืนอยู่ด้านหลังฉู่หลินเฉิน