บทที่ 369

ฉินซูดูกล้องวงจรปิด มีสามีภรรยาคู่หนึ่งมาส่งเธอที่โรงพยาบาลเหมือนกับทีหานเหมิงพูดเอาไว้

แต่หน้าจอที่ดูกล้องค่อนข้างมัว ทำให้เธอเห็นใบหน้าของสองสามีภรรยาได้ไมชัดเจน ดังนั้นเธอจึงไม่มีทางรู้ได้ว่าคนที่ช่วยเธอนั้นหน้าตาแบบไหน

เมื่อกลับมาที่ห้องคนไข้ พยาบาลตัวเล็ก เดินเข้ามาหาเธออย่างเร็วด้วยความกังวล "คุณฉินคะ ร่างกายคุณตอนนี้ไม่ควรเดินไปไหนมาไหน คุณหานสั่งเอาไว้ให้ดูแลคุณเป็นอย่างดี รีบนอนพักเถอะค่ะ"

ฉินซูยิ้ม "ฉันนอนนานเกินไป เลยรู้สึกไม่สบายตัวน่ะค่ะ ก็เลยออกไปเดินข้างนอกสักหน่อย"

ถึงแม้จะพูดแบบนี้ แต่เมื่อเห็นว่าพยาบาลดูประหม่ามาก เธอจึงนอนลงบนเตียงผู้ป่วยอย่างว่าง่าย

พยาบาลตัวเล็กถอนหายใจอย่างโล่งอก "ต้องแบบนี้สิคะ คุณพักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ ถ้ามีเรื่องอะไร ก็เรียกฉันได้ตลอดเวลาเลย"

พูดจบเธอก็เตรียมตัวออกไป

ฉินซูเรียกให้เธอหยุด "เดี๋ยวก่อนค่ะ ฉันอยากถามอะไรสักหน่อย ตอนที่ฉันถูกนำตัวส่งมาที่โรงพยาบาล มีของที่ติดตัวมากับฉันบ้างไหมคะ?"

พยาบาลตัวเล็กพยักหน้า เธอเดินมาทางด้านข้างและเปิดตู้ออกพร้อมหยิบกระเป๋าเล็ก ๆ ขึ้นมาใบหนึ่ง

"อยู่ในนี้หมดแล้วค่ะ"

ฉินซูจำกระเป๋าใบเล็กที่เธอพกติดตัวได้ เธอกล่าวขอบคุณอย่างตื่นเต้น "ขอบคุณนะคะ"

เธอแทบจะอดทนรอเปิดกระเป๋านั้นไม่ได้ ข้างในมีโทรศัพท์มือถือ บัตรต่าง ๆ และยังมีเข็มเงินที่คุณย่าให้ไว้อีกด้วย ทุกอย่างอยู่ครบ!

ฉินซูถอนหายใจออกมาหนัก ๆ มองไปที่โทรศัพท์ที่ถูกปิดและมีหน้าจอสีดำ เธอขอยืมที่ชาร์จจากพยาบาลตัวเล็กและชาร์จโทรศัพท์ก่อน

ไม่รู้ว่าโทรศัพท์โดนน้ำเข้าจะพังหรือเปล่า

หลังจากที่ชาร์จเสร็จแล้ว ฉินซูก็เปิดโทรศัพท์ ความโชคดีก็คือโทรศัพท์ยังใช้งานได้อยู่

ในบันทึกการโทรเข้าออกมีสายหลายสายจากเวินหลีที่เธอไม่ได้รับ และยังมีข้อความอีกหลายข้อความ

เพราะหลายวันที่ผ่านมานี้ติดต่อเธอไม่ได้ เวินหลีจึงเป็นห่วงเป็นอย่างมาก