บทที่ 376

หวังอี้หลินหรี่ตา เธอถามขึ้นอย่างเย็นชา "จะเอาเท่าไหร่?"

เซียวหย่งไม่ได้พูด เพียงกางนิ้วทั้งห้าของเขาแล้วเขย่า

“ห้าล้าน?” หวังอี้หลินหรี่ตามองด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย เซียวหย่งคนนี้เอาเงินจากเธอไปมากมาย เขากล้าเปิดปากพูดขนาดนี้?

อย่างไรก็ตาม เธอยังคงประเมินความโลภของชายคนนี้ต่ำเกินไป

เซียวหย่งมองดูเธอส่ายหัว และอธิบายอย่างใจดีว่า “ไม่ใช่ห้าล้าน แต่เป็นห้าสิบล้าน”

"นาย..." หวังอี้หลินโกรธจนแทบพูดไม่ออก

ผู้ชายคนนี้ กล้าจะพูดออกมาได้!

ห้าสิบล้าน เงินมหาศาลขนาดนั้น เธอมาจากไหน?

แม้ว่าฉู่หลินเฉินจะให้บัตรที่ไม่จำกัดวงเงิน แต่ปกติเธอมักจะใช้เงินไม่กี่สิบล้าน แต่เงินห้าสิบล้านจำนวนมากแบบนี้ เธอจะต้องถูกจับได้แน่นอน

ถ้าโดนถามขึ้นมา เธอจะอธิบายอย่างไร?

หวังอี้หลินระงับความหงุดหงิดในใจของเธอ และจ้องมองไปที่เซียวหย่ง

“ไม่ได้หรอก ฉันไม่สามารถหาเงินได้มากขนาดนั้น ฉันให้เงินนายมากที่สุดห้าล้าน ถ้านายปฏิเสธที่จะออกจากที่นี่ ฉันคงทำได้แค่ใช้วิธีอื่นที่จะทำให้นายออกไป!”

ในประโยคสุดท้าย เธอขู่อย่างชั่วร้าย

แต่มันใช้ไม่ได้กับเซียวหย่ง

เขารู้ว่าหวังอี้หลินกลัวอะไรมากที่สุด และตอนนี้เขาก็ฉลาดกว่าเมื่อก่อนมาก เขาเตรียมตัวไว้ก่อนที่หวังอี้หลินจะมาหาเขาแล้ว

"ห้าสิบล้าน ห้ามน้อยกว่านี้"

เซียวหย่งพูดอย่างแข็งกร้าว “ถ้าเธอหาเงินจำนวนนี้มาไม้ได้ ฉันจะไปเอากับคุณชาย จะเอาเรื่องที่เธอมีความสุขกับฉันในคืนนั้น เรื่องที่ฉันช่วยเธอวางแผนกำจัดหยู่หราน และเรื่องที่จะลอบฆ่าฉินซูมาเปิดโปงทั้งหมด”

เขากำลังขู่!

เป็นการขู่แบบร้อยเปอร์เซ็น！

หวังอี้หลินกำมือของเธอไว้แน่น มองดูใบหน้าที่โลภและมันเยิ้มของคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ อยากจะให้เขาหายไปจากโลกนี้จะแย่