บทที่ 379

การพัฒนาของเรื่องนี้เป็นไปตามที่หวังอี้หลินคาดหวังไว้ ในที่สุดหยู่หรานก็ถูกตัดสินจำคุกห้าปี

ละครเรื่อง 'ชายชุดขาว' ซึ่งยังไม่ได้ออกอากาศ ต้องได้รับการแก้ไขอีกครั้งเนื่องจากเหตุการณ์นี้ และฉากที่เกี่ยวกับหยู่หรานทั้งหมดก็ถูกลบออกไป

แม้คนภายนอกจะไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็ไม่มีการคาดเดาอะไรมากนัก

ท้ายที่สุดแล้ว หยู่หรานก็เป็นแค่นักแสดงหน้าใหม่ที่เพิ่งเปิดตัว ถ้าไม่ได้มีภาพฉาวที่ถูกปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ เธอก็ไม่ได้รับความสนใจอะไรมากนัก

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอเป็นผู้ต้องหาคดีฆาตกรรม จึงต้องออกจากวงการบันเทิงทันที

เรื่องนี้ทางฝ่ายรัฐบาลพยายามปิดเอาไว้ จึงไม่ใช่เรื่องฮือฮามากนักในประประเทศ

สำหรับฉินซูที่อาศัยอยู่ต่างประเทศในขณะนี้ ยิ่งไม่รู้เข้าไปใหญ่

ฉินซูมาถึงสนามบินเมื่อวานตอนเช้าตรู่ เหยียบลงบนแผ่นดินต่างแคว้นแดนไกลแห่งนี้ และตอนนี้กำลังนอนพักอยู่ที่บ้านสวนหลังเล็กของจางอี้เฟย เนื่องจากมีอาการเจ็ทแล็ก

หลังจากที่เธอถูกคนของฉู่หลินเฉินลักพาตัวและโยนลงแม่น้ำ และได้รับการช่วยเหลือโดยหานเหมิงนั้น เธอออกจากโรงพยาบาลอย่างเงียบ ๆ และเตรียมที่จะไปที่เมืองเจียโจว

ระหว่างทาง เธอค้นพบว่าตัวเองถูกสะกดรอยตาม ทางเลือกสุดท้าย เธอเปลี่ยนเส้นทางชั่วคราว แต่ก็ยังพบว่ายังคงมีคนติดตามเธออย่างใกล้ชิด

ในที่สุดเธอก็มั่นใจว่าการเดินทางของเธอถูกเปิดเผยไปนานแล้ว

ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็โดนสะกดรอยตาม เธอจึงถือโอกาสออกนอกประเทศเสียเลย

เธอติดต่อจางอี้เฟยโดยไม่ลังเล และมายังประเทศที่เขาอยู่

ไม่มีเหตุผลอื่นใด เธอกำลังตั้งครรภ์ และไม่คุ้นเคยกับชีวิตในต่างประเทศ การที่มีคนรู้จักสักคนมาดูแลกันและกันก็ดีอยู่เหมือนกัน

การนอนหลับในครั้งนี้ เธอนอนจนถึงฟ้ามืด

จางอี้เฟยนำอาหารเย็นและผลไม้มาให้เธอ มองดูใบหน้าที่เย็นชาของเธอพลางพูดหยอกล้อขึ้น "คุณยังไม่รู้สึกผ่อนคลายลงอีกหรือ?"

ฉินซูถอนหายใจด้วยความโล่งอก "นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันนั่งเครื่องบิน และฉันยังกลัวความสูงอีกด้วย แค่ไม่ตกใจตายก็โชคดีแล้วเนี่ย"