บทที่ 381

การผ่าตัดยาวนานกว่าสามชั่วโมง

นำเศษกระสุนที่ติดอยู่ออกมา จัดการบาดแผล เย็บแผล ฉินซูทำทั้งหมดสำเร็จด้วยตัวเอง

หลังจากการผ่าตัดสิ้นสุด เธอเหนื่อยล้าเหงื่อท่วมตัวจนแทบจะทรุด

เธอวางอุปกรณ์ผ่าตัดลงและส่องกระจก ทว่าก็ต้องชะงักฉับพลัน

มีรอยเลือดจาง ๆ ติดอยู่ที่หางตาของเธอ น่าจะเป็นตอนที่เธอปาดเหงื่อ ขณะทำการผ่าตัดโดยไม่ระวัง

ทันใดนั้นสีหน้าเธอเปลี่ยนไป

เธอเดินไปยังอ่างล่างมือทันที และล้างดวงตาซ้ำไปซ้ำมา

แม้ว่าจะระมัดระวังอย่างเต็มที่แล้วระหว่างทำการผ่าตัด แต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นหนึ่งในหมื่นก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

จะติดเชื้อหรือไม่นั้นก็ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่ฉินซูก็ไม่มีทางที่จะคิดเอาความโชคดีมาปลอบใจตัวเอง เพราะนี่คือสิ่งที่แสดงออกถึงการไม่มีความรับผิดชอบต่อชีวิต

เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ ทำความสะอาดและฆ่าเชื้อให้ตัวเอง สวมหน้ากากอนามัย จากนั้นก็เปิดประตูห้องผ่าตัด

“ส่งเขาไปที่ห้องแยกโรค และระวังอย่าสัมผัสเลือดบนร่างกายของเขา”

ภายในห้องแยกโรค

ฉินซูพูดกับพยาบาล “หนึ่งสัปดาห์ต่อจากนี้ ฉันจะอยู่ในห้องผู้ป่วยนี้เพื่อดูรักษาเขา พวกคุณไม่ต้องเข้ามาเพื่อหลีกเลี่ยงการติดเชื้อ”

พูดจบเธอก็อธิบายสถานการณ์ในห้องผ่าตัดอีกรอบ จากนั้นก็ให้พยาบาลจัดเตรียมยาต้านไวรัส

“คุณหมอฉินคะ ฉันจดบันทึกสิ่งที่คุณพูดไปหมดแล้ว เดี๋ยวฉันจะไปเตรียมให้นะคะ แต่คุณอยู่ที่นี่คนเดียว... ได้โปรดดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยนะคะ” พยาบาลพูดด้วยความเป็นห่วง

“แน่นอนค่ะ” ฉินซูเหลือบมองชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยด้วยสายตาเยือกเย็นและสุขุม

หลังจากที่พยาบาลออกไปแล้ว เธอได้ช่วยชายคนนั้นติดเครื่องตรวจสอบสัญญาณชีพและแขวนยาน้ำไว้

ในที่สุดก็เสร็จสิ้นสักที แต่เธอเลือกที่จะไม่นั่งพัก แล้วเดินไปยังโต๊ะข้าง ๆ หยิบโทรศัพท์ตั้งโต๊ะที่อยู่ในห้องขึ้นมาแล้วต่อสายออกไป