บทที่ 386

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

หลังจากได้รับการรักษาจากฉินซู ในที่สุดอาการของ 183 ก็ทรงตัว ผลการตรวจเชื้อไวรัสสามครั้งติดต่อกันเป็นลบ

ส่วนตัวเธอเอง เนื่องจากได้รับการรักษาทันเวลาตั้งแต่แรก ไม่ปล่อยให้เชื้อไวัสได้แพร่กระจาย จึงหายป่วยอย่างรวดเร็ว

แต่ว่าเธอยังต้องทำการตรวจเลือดครั้งเป็นสุดท้าย เพื่อยืนยันว่าเชื้อไวรัสในร่างกายของเธอได้ถูกกำจัดไปจนหมดสิ้นแล้ว

หลังจากเธอส่งตัวอย่างเลือดให้พยาบาล และรอผลตรวจออกมาถึงจะสามารถออกไปจากห้องกักตัวได้

“คุณไปก่อนได้เลย ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่” ฉินซูแหงนหน้าเหลือบมองชายหนุ่มในห้องกักตัว เธอพูด

“ผมอยู่อีกไม่นานครับ” 183 พูดด้วยท่าทีสบาย ๆ

หลังจากที่เขาฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บ ท่าทางก็ดูเหมือนจะมีชีวิตชีวามากขึ้น เขาสวมเสื้อยืดคอกลมสีเทากับกางเกงขายาวเรียบ ๆ ด้วยท่าทีที่สะอาดเรียบร้อย

ฉินซูที่ได้ฟังเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เธออดทนรอผลตรวจ

ผลตรวจยังไม่ออกมา แต่สายของทิฟฟานี่กลับโทรเข้ามาก่อน

“ซูซู เสี่ยวเวยเวยป่วย อาการไม่ค่อยดีเลย ฉันขอโทษจริง ๆ ที่ไม่ได้ดูแลเขาให้ดี ๆ…”

ทันทีที่ได้ยินว่าลูกชายป่วย สีหน้าที่นิ่งเฉยก็ฉินซูก็หายไปทันที เธอพูดอย่างเป็นกังวล “เกิดอะไรขึ้น?”

“ฉันไม่รู้ จู่ ๆ เขาก็อ่อนเพลีย ไม่มีแรง ตอนที่ฉันออกมาตอนเช้าเขาก็ยังดีอยู่เลย ทันทีที่ได้ยินว่าจะได้เจอคุณวันนี้ เขาก็ดีใจยิ่งกว่าใครทั้งนั้น ฉันเพิ่งจะพาเขามาที่โรงพยาบาล เด็กน้อยปวดศีรษะไม่ค่อยพูดอะไรเลย ฉันวัดอุณหภูมิร่างกายให้เขาแล้ว ไม่ได้มีไข้อะไร”

“ทานของไม่ดีหรือเปล่า?” ฉินซูถามพร้อมกับบีบโทรศัพท์แน่น

“เขาบอกว่าปวดท้อง แต่คุณก็รู้ว่าเขาไม่ได้ชอบทานพวกขนบขบเคี้ยวอยู่แล้ว และฉันก็ให้เขาทานอาหารสามมื้อตามปกติ ไม่ได้กินอาหารมั่วซั่วเลย”

น้ำเสียงของทิฟฟานี่จนปัญญาและเป็นกังวลมากขึ้น “เอางี้แล้วกันนะ เดี๋ยวฉันพาเขาไปตรวจทุกอย่างก่อน ดูว่าเป็นอะไรกันแน่”

“อืม”