บทที่ 388

ผ่านไปสักพัก เธอก็ถามขึ้นว่า “เอกซเรย์ตับหรือยัง?”

“อาการป่วยของเขาพัฒนาเร็วเกินไป ทำให้หมดหนทางที่จะเอกซเรย์ตับ” ทิฟฟานี่ตอบกลับ

ฉินซูเงียบและถือรายการตรวจไว้ในมือ เธอสูดหายใจเข้าลึก แล้วพูดว่า “เจาะเลือดของเขาและทำการตรวจหาเชื้อไวรัส”

“ตรวจหาเชื้อไวรัสเหรอ? ซูซู เธอหมายถึงเสี่ยวเวยเวยอาจจะ…”

“ฉันไม่รู้” ฉินซูส่ายหัว นี่เป็นเพียงการคาดเดาของเธอหลังจากเห็นผลตรวจของตับ

เป็นเพราะลูกน้อยไม่แสดงอาการไข้ใด ๆ เลย

แต่มีสองข้อมูลในผลตรวจของเขาที่ดูคล้ายกับการติดเชื้อไวรัสเป็นอย่างมาก เธอจึงกล้าเสนอความคิดแบบนี้

ไม่มีเวลาแม้แต่จะคิดว่าลูกน้อยได้สัมผัสกับผู้ติดเชื้อเมื่อไหร่

ตอนนี้ไม่มีใครรู้ว่าลูกน้อยเป็นโรคอะไรกันแน่ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นการคาดเดาเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ล้วนต้องตรวจทั้งหมด จากนั้นค่อยละทิ้งก็ได้

นางพยาบาลเจาะเลือดเสี่ยวเวยเวยแล้วนำไปตรวจสอบ

เนื่องจากฉินซูเพิ่มความเป็นไปได้ของ “การติดเชื้อไวรัส” ดังนั้นจึงไม่สามารถมีคนอยู่ในวอร์ดได้มากเกินไป

ฉินซูขอให้ผู้ช่วยและนักประสาทวิทยาอีกท่านอยู่ช่วยเท่านั้น

ประสาทวิทยาคือจุดอ่อนของเธอ

ผลตรวจเลือดออกมาแล้ว ในที่สุดก็รู้สาเหตุที่แท้จริง…ติดเชื้อไวรัส!

“โอ้แม่เจ้า เสี่ยวเวยเวยติดไวรัสร้ายแรงขนาดนี้ได้ยังไง? เขาติดเชื้อเมื่อไหร่?” ทิฟฟานี่ที่ยืนอยู่นอกวอร์ดอดไม่ได้ที่จะอุทานเมื่อเห็นผล

183 ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ยังไม่จากไป เมื่อได้ยินผลลัพธ์ก็ตกอยู่ในห้วงความคิด

เมื่อฉินซูได้รับผลการตรวจ เธอกลับไม่ได้คิดมากว่าลูกน้อยจะติดเชื้อได้อย่างไร

ตอนนี้เธอมีเป้าหมายเดียวเท่านั้นก็คือ ช่วยลูกน้อยกลับมา!

การตรวจหาสาเหตุของโรคเจอเป็นเรื่องที่ดีเสมอ ดีกว่าเลื่อนลอยไร้จุดหมาย

อาจเป็นเพราะกลไกการเกิดโรคไวรัสแตกต่างกันในผู้ใหญ่และเด็ก ดังนั้นอาการที่แสดงออกมาจึงแตกต่างกัน ลูกน้อยไม่มีไข้หรือไอเป็นเลือด แต่มีภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายส่วน