บทที่ 398

ฉินซูไม่ได้ตอบจางอี้เฟย

เธอมีความตั้งใจแน่วแน่อย่างมากเวลาฝังเข็ม เข็มทั้ง 12 เล่มเจาะทะลุทุกจุดฝังเข็มได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว ราวกับเทพธิดาโปรยดอกไม้

หลังจากฝังเข็มแล้ว ฉินซูก็เงยหน้าขึ้นมองจางอี้เฟยและคิดอย่างจริงจัง “มีคำพูดที่ว่า...ลูกศิษย์เก่งกว่าทำให้อาจารย์อดตาย นายอย่ารีบร้อน ค่อย ๆ เรียนรู้”

เห็นได้ชัดว่าน้ำเสียงหยอกล้อนั้นเป็นเพียงเรื่องตลก

จางอี้เฟยยังร่วมมือและพูดด้วยสีหน้าเกินจริง “เฮ้อ แต่ถ้าลูกศิษย์ไม่เรียนรู้เทคนิคดี ๆ ก็จะต้องอดตายแน่นอน”

ฉินซูตอบกลับอืมแล้วถามว่า “แล้วที่ฉันเพิ่งสอนไปเมื่อกี้ นายเป็นหรือยัง?”

จางอี้เฟยมองลงไปที่มือของเขา เงยหน้าขึ้นแล้วพูดอย่างซื่อสัตย์ว่า “ตาของฉันได้เรียนรู้แล้ว”

“ไม่เป็นไร คราวหลังก็ฝึกให้มากขึ้น อย่างไรก็ตามมีคนให้ลองฝีมืออยู่นี่แล้ว”

ฉินซูยกคางขึ้นเพื่อส่งสัญญาณ

ถ้าหากว่าหานโม่หยางรู้ว่าฉินซูจัดให้เขาเป็นหนูตะเภาของจางอี้เฟยในตอนนี้ ไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร

ในขณะที่พวกเขาทั้งสองกำลังล้อมรอบหานโม่หยางในวอร์ด เพื่อหารือเกี่ยวกับประเด็นที่เกี่ยวข้องกับบุรุษศาสตร์

อีกด้านหนึ่ง เวินหลีกำลังเล่นเกมไขปริศนากับเสี่ยวเวยเวยในวอร์ด

“ว้าว เสี่ยวเวยเวยผ่านด่านอีกแล้ว! เกิดอะไรขึ้น แม่ยังติดอยู่ในครึ่งของเขาวงกตอยู่เลย” เวินหลีมองไปที่คะแนนของเสี่ยวเวยเวยเวยด้วยความรู้สึกไม่อาจบรรยาย

ลูกทูนหัวของเธอจะต้องเป็นอัจฉริยะ! ไม่อย่างนั้นเขาจะเก่งขนาดนี้และบดขยี้ไอคิวของเธอจนหมดได้อย่างไร

“เกมนี้ง่ายมาก ๆ เลยครับ” เสี่ยวเวยเวยพูดอย่างจริงใจ อย่างไรก็ตาม เขาให้คำแนะนำกับเวินหลีอย่างใจดี “เฮ้ คุณแม่ อย่าไปทางนี้ ไปที่นี่ เลี้ยวขวา แล้วเลี้ยวซ้าย…แบบนี้ก็ผ่านแล้ว”

เวินหลีทำตามสิ่งที่เขาพูดและเธอก็เคลียร์ด่านได้ภายในยี่สิบวินาที

เมื่อครู่นี้เธอชนกำแพงทุกที่และเดินสะเปะสะปะไม่รู้ทิศทางเป็นเวลาห้านาที

“เสี่ยวเวยเวย ลูกเก่งเกินไปแล้ว!” เวินหลีกอดเด็กน้อยอย่างตื่นเต้น “เอาล่ะ เราลุยต่อันเถอะ”

“แม่ครับ เราพักก่อนเถอะ”

เวินหลีเกิดความสงสัยในตนเอง “...”