บทที่ 400

ในขณะเดียวกัน ฉินซูปรากฏตัวบ่อยขึ้น เพราะเธอต้องพาเสี่ยวเวยเวยไปรักษาที่คลินิกทุกวัน และในที่สุดคนของหานเหมิงก็เจอเธอจนได้

หานเหมิงต้องการยืนยันสิ่งเดียวเท่านั้น

“มีเด็กอยู่กับเธอหรือเปล่า?”

“มีครับ เป็นเด็กผู้ชายอายุประมาณสองหรือสามขวบ” ลูกน้องตอบ

หานเหมิงหรี่ตาอย่างตื่นเต้น

เธอเดาไม่ผิดจริง ๆ เด็กคนนั้นเป็นลูกของฉู่หลินเฉินอย่างแน่นอน!

“คุณหนูจะให้ผมพาเธอมาไหมครับ หรือส่งคนแอบติดตามเธอ?”

“ไม่จำเป็น” หานเหมิงพูดโดยไม่ลังเล

เธอได้รับคำตอบที่ต้องการแล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา การกระทำหุนหันพลันแล่นจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นเท่านั้น และผลที่ได้ก็ไม่คุ้มกับการสูญเสีย

ฉินซูเป็นคนรอบคอบและเฉียบคม ก่อนหน้านี้ที่เธอหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเพราะหานเหมิงส่งคนมาตามเธอ

ดังนั้นตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะลงมือ

หานเหมิงกล่าวว่า “เรียกคนที่ส่งออกไปกลับมาให้หมด ขอแค่แน่ใจว่าฉินซูและลูกชายของเธอไม่ได้ออกจากไห่เฉิง ก็ไม่จำเป็นต้องยุ่งเรื่องอื่นอีก”

ในช่วงเวลานี้นอกจากจะพาเสี่ยวเวยเวยไปคลินิกแล้ว ฉินซูก็ยุ่งมากเช่นกัน

เธอมองหาโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกับฉู่หลินเฉินตลอดเวลา

หากต้องการให้เขาช่วยเสี่ยวเวยเวย เธอต้องมีโอกาสปรากฏตัวต่อหน้าเขาก่อน

ฉินซูเช็กแผนการเดินทางของฉู่หลินเฉินในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา และในที่สุดก็วางแผนสำเร็จ

“คืนมะรืนนี้ ฉู่หลินเฉินจะเข้าร่วมการประมูลเพื่อการกุศลที่โรงแรมคาร์ลส์ ฉันเคยเข้าร่วมงานประเภทนี้กับเขามาก่อน และรู้ขั้นตอนนี้ดี แถมยังรู้ว่าจะเข้าไปได้ยังไง หลังจบรอบการประมูลจะมีการประชุมแยกกับผู้ซื้อ และฉันจะไปหาเขาในเวลานั้นเป็นการเหมาะสมที่สุด”

ฉินซูเล่าแผนการของเธอ เวินหลีและจางอี้เฟยตั้งใจฟัง ส่วนเสี่ยวเวยเวยกำลังนอนหลับสนิทอยู่ในห้องถัดไป