บทที่ 405

เมื่อได้ยินชื่อนี้ ใบหน้าของฉินซูก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป “เขามาทำไม?”

จางอี้เฟยรู้สึกว่าฉินซูอาจเข้าใจผิด จึงตอบกลับทันที “ขอให้ฉันรักษาเขา”

เมื่อฉินซูได้ยินแบบนี้ หัวใจที่เพิ่งพองโตก็ดิ่งลงอีกครั้ง

เธอคิดว่าเขากำลังมาหาเธอ และเกือบจะคิดว่าเธอถูกจับได้แล้ว

ฉินซูถามว่า “เขามารักษาโรคอะไร?”

“อาการป่วยของเขาคล้ายกับหานโม่หยาง เขาอาจจะได้ยินรื่องผลการรักษาของหานโม่หยางที่รักษากับฉัน ดังนั้นเขาจึงตั้งใจมาที่นี่เป็นพิเศษ แต่ฉันไม่ได้ตอบตกลง ฉันอยากจะถามความเห็นเธอก่อน…”

“รักษาเลย!” ฉินซูพูดโดยแทบไม่ต้องคิดว่า “ทำไมนายไม่ตอบรับเล่า?”

จางอี้เฟยรู้สึกมึนงงเล็กน้อยและพูดอย่างลำบากใจว่า “ฉันทำไปเพราะว่านึกถึงที่เธอยังไม่หายเกลียดฉู่หลินเฉินไง ยิ่งกว่านั้น...พูดตามตรง ฉันเพิ่งเรียนรู้จากเธอได้นิดหน่อยเอง ฉันไม่มั่นใจในโรคพวกนี้จริง ๆ ”

ฉินซูเงียบและจมอยู่กับความคิด

จางอี้เฟยไม่ได้ยินเสียงของเธอสักพัก จึงอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า “ฉินซู เธอคิดว่าฉันควรรักษาเขาไหม?”

“ควร”

ฉินซูให้คำตอบสั้น ๆ และชัดเจน ในขณะนี้ เธอสงบลงและคิดวิธีแก้ปัญหาได้

“อี้เฟย นายตกลงที่จะช่วยเขารักษาก่อน หาเวลานัดให้ฉู่หลินเฉินมาที่คลินิกของนาย ฉันจะคุยกับเขาด้วยตนเองและรักษาโรคของเขาเอง”

ฉินซูกล่าว

จางอี้เฟยประหลาดใจเล็กน้อย “เธออยากช่วยรักษาอาการป่วยของเขาเหรอ?”

“ใช่! ฉันจะช่วยรักษาอาการป่วยของเขา” ฉินซูกล่าวอย่างหนักแน่น

“เพื่อทำการแลกเปลี่ยน แบบนี้ฉันก็สามารถขอให้เขาบริจาคเลือดเพื่อช่วยเวยเวยได้อย่างถูกกฎหมายแล้ว”

หลังจากพูดจบ เธอก็ก้มศีรษะลงโดยไม่รู้ตัว และมองไปที่ลูกชายที่เธอจูงอยู่