บทที่ 90

ฉู่หยุนซีเชิดคางขึ้นอย่างมั่นใจ “แน่นอน! คุณมองไม่เห็นของดี ๆ ที่ฉันจัดเตรียมไว้ให้เธอเหรอ?”

พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของเคนนีย์ก็มืดลง “คนมาใหม่คนนึงที่ไม่มีประสบการณ์ ไม่มีคุณสมบัติ เป็นมือสมัครเล่น! เปิดตัวปุ๊ปคุณก็จะให้เธอเป็นนักแสดงนำหญิงอันดับสอง? มันเกินไปไหม... คุณรู้ไหมว่าบทบาทนี้มีกี่คนที่กำลังแย่งชิงกันอยู่?”

“ฉันไม่สน ยังไงฉันก็จะทำให้เธอดัง!” ฉู่หยุนซีขมวดคิ้วและมองเขาอย่างไม่พอใจ “เคนนีย์ เรื่องนี้ฉันตัดสินใจแล้ว! เอกสารแผนการฉบับนี้ฉันแค่อยากได้คำแนะนำจากคุณ ไม่ใช่ให้คุณมาปฏิเสธ”

เคนนีย์ส่ายหัว “ในสายตาของฉัน นี่คือแผนการที่ล้มเหลว”

เขาพูดและเตือนขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง “หยุนซี การบริหารบริษัทไม่ใช่การเล่นเกมส์ มันควรจะยึดผลประโยชน์ของบริษัทเป็นหลัก”

“นี่คือบริษัทของตระกูลฉัน ฉันคือผู้จัดการทั่วไป ไม่มีสิทธิ์ที่จะยกยอใครสักคนเลยเหรอ?”

ได้ยินเช่นนั้นเคนนีย์ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาหันหลังเดินออกไป

ฉู่หยุนซีอ้าปากค้างแต่ก็พูดไม่ออกที่จะเรียกให้เขากลับมา

เคนนีย์เป็นผู้ช่วยที่ซื่อสัตย์กับเธอที่สุด ความสัมพันธ์ของทั้งสองเหมือนเพื่อนสนิท เมื่อครั้งที่เธอเพิ่งจะเริ่มต้นทำงานที่ซิงโหย่ว เธอไม่เข้าใจอะไรเลย ก็มีเคนนีย์นี่แหละที่คอยช่วยเธอ

เธอก็ไม่อยากที่จะไปวุ่นวายกับเขา เรื่องที่จะทำให้หวังอี้หลินดัง เธอมีแผนการของเธอเอง...

ดวงตาของฉู่หยุนซีหรี่ลง ผ่านไปครู่ใหญ่ เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายหาหมายเลขหนึ่ง

“พี่เฉิน สัปดาห์หน้าจะมีงานแถลงข่าวเปิดตัวอี้หลิน พี่ช่วยมายืนบนเวทีหน่อยได้ไหม?... ในฐานะทายาทฉู่ซื่อพี่พูดอะไรก็ได้สักสองสามประโยค แค่มีพี่อยู่ที่นี่ งานก็จะโด่งดังอย่างแน่นอน”

ฉู่หลินเฉินไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าหวังอี้หลินจะเข้าสู่วงการบันเทิง ดังนั้นเมื่อได้ยินคำพูดของฉู่หยุนซี เขาจึงขมวดคิ้วและถามขึ้น “อี้หลินไหน?”

“ก็พี่สะใภ้ไง ผู้หญิงที่พี่รัก!” ฉู่หยุนซีพูด “อี้หลินเคยพูดว่าการเข้าสู่วงการบันเทิง มันคือความฝันของเธอ ในเมื่อหลังจากนี้เธอก็จะกลายมาเป็นครอบครัวเดียวกับพวกเรา พวกเราช่วยทำให้ฝันของเธอเป็นจริงไม่ดีเหรอ? เธอคือผู้หญิงของพี่นะ พี่ก็ควรสนับสนุนเธอไม่ใช่เหรอ?”

ฉู่หลินเฉินเงียบไปครู่หนึ่ง

แม้ว่าเขาจะเกลียดการเข้าร่วมกิจกรรมในวงการบันเทิงประเภทนี้ แต่... ที่หยุนซีพูดก็มีเหตุผล