บทที่ 94

คิดไม่ถึงว่าฉินซูก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน

เขามองไปที่เธอด้วยความไม่เข้าใจ ฉินซูยังคงรักษารอยยิ้มที่สง่างามไว้บนใบหน้า และควงแขนของเขาไว้

ดูเหมือนว่าเธอต้องการขึ้นไปบนเวทีกับเขา

ต่อหน้านักข่าวมากมายมันคงไม่ดี ถ้าหากฉู่หลินเฉินจะแสดงอาการอะไรออกมา โดยเฉพาะตอนที่เธอคิดจะเป็นจุดสนใจอยู่ข้าง ๆ ตนเอง

เขาส่งสายตาเป็นการเตือนไปให้เธอ จากนั้นฉู่หลินเฉินกับเธอก็ขึ้นเวทีไปด้วยกัน

ฉินซูควงแขนของเขาและเดินไปเคียงข้างกัน ทั้งสองมีความสูงที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน หน้าตาและนิสัยก็ไม่ธรรมดา ดูเหมือนคู่รักที่สวรรค์บรรจงสร้างขึ้น!

นักข่าวกดรัวชัตเตอร์อย่างบ้าคลั่ง แต่สีหน้าของฉู่หยุนซีและหวังอี้หลินที่อยู่บนเวทีกลับไม่ค่อยดีเท่าไร

ฉินซูกล้ามากทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เชิญแต่เธอยังมาเพื่อเกาะกระแสถึงที่นี่อีก!

นังเจ้าเล่ห์!

ฉู่หยุนซีด่าในใจ แต่ในตอนที่เดินไปถึงด้านหน้าของทั้งคู่ กลับทักทายขึ้นอย่างยิ้มแย้ม “พี่เฉิน พี่สะใภ้”

ถึงยังไงนักข่าวมากมายก็อยู่ที่นี่

“หวังว่าซิงโหยวจะสามารถช่วยทำให้ความฝันของนักแสดงทั้งสามท่านนี้เป็นจริงได้ และก็ยินดีต้อนรับผู้ที่มีความฝันเป็นดารานักแสดงเข้าร่วมกับซิงโหยว!”

ฉู่หลินเฉินพูดสองสามประโยคพอเป็นพิธีและเตรียมตัวจะลงจากเวที

เหล่านักข่าวต่างก็รู้ว่าคุณชายฉู่ท่านนี้ไม่ชอบการถูกสัมภาษณ์ จึงหันสายตาไปยังหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา

“คุณนายฉู่มีอะไรจะพูดกับนักแสดงทั้งสามท่านหรือไม่?”

ฉู่หลินเฉินหยุดฝีเท้า เหลือบมองฉินซูและตอบปฏิเสธ “เธอไม่…”

ทันทีที่เขาพูด ฉินซูก็หยิบไมค์จากในมือเขาออกไปอย่างหน้าตาเฉย

ฉู่หลินเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง มองเห็นรอยยิ้มบาง ๆ ของเธอ “เอาล่ะ งั้นฉันขอพูดอะไรหน่อยก็แล้วกัน”