บทที่ 100 ใครเป็นคนสั่งเจ้า

สีหน้าของกู้โม่หานบึ้งตึงลง ราวกับเมฆดำปกคลุมอยู่ทั่วท้องฟ้า

เขาสะบัดแขนเสื้อ ไขว้กระถางธูปหอมบนโต๊ะลงพื้น ตวาดว่า"พ่อบ้านกาว ไปตรวจสอบให้ข้า!ตกลงใครเป็นคนให้ธูปหอมนี้แก่เสิ่นอี่ว์!"

ร่างกายของกู้โม่หานปกคลุมไปด้วยความอาฆาต

เขาจะหาคนนั้นออกมาให้ได้ แล้วสับเป็นหมื่นท่อน!

หมอเจิ่งกำลังคิดจะพูด แต่กลับถูกหนานหว่านเยียนจ้องกลับไปด้วยสายตา

"บ่าวจะไปเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ"พ่อบ้านกาวได้ยินเช่นนี้ รีบพาคนใช้กลุ่มหนึ่งไปตามหาทุกคนที่ได้สัมผัสกับเสิ่นอี่ว์ ในที่สุดสาวใช้ที่ใส่ชุดสีชมพูคนหนึ่งถูกพ่อบ้านกาวจับออกมา

สาวใช้คนนั้นอึ้งไปหมด รีบถามว่า"พ่อบ้านกาว นี่เกิดอะไรขึ้นหรือ?"

พ่อบ้านกาวให้นางหุบปาก และจับสาวใช้ใส่ชุดสีชมพูคนนี้กลับเรือนซีเฟิง

นางทิ้งสาวใช้ลงพื้นอย่างแรง ถามด้วยเสียงเฉียบขาด"บอกท่านอ๋องมาเดี๋ยวนี้ เจ้าทำอะไรต่อองครักษ์เสิ่น!ธูปหอมเกิดอะไรขึ้น!"

กู้โม่หานจ้องสาวใช้ชุดชมพูคนนี้ด้วยสีหน้าที่ดำสนิท ดวงตาที่ลึกซึ้งเต็มไปด้วยความโกรธ

หนานหว่านเยียนก็มองนางด้วยสายตาที่เย็นชา

สาวใช้ใส่ชุดสีชมพูยังไม่รู้เรื่องอะไร แต่ดูจากสถานการณ์ในห้อง ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

"กราบ กราบทูลท่านอ๋อง เมื่อวานบ่าวได้ให้ธูปหอมห่อหนึ่งแก่องครักษ์เสิ่นจริงๆเพคะ เพราะว่าช่วงนี้องครักษ์เสิ่นมักจะพูดว่านอนหลับไม่ดี บ่าวได้ข่าวว่าธูปหอมจะช่วยในการนอนหลับ เลยคิดจะเอาให้องครักษ์เสิ่น ช่วยให้เขานอนหลับได้ดี ตอนนี้คือเกิดอะไรขึ้นหรือเพคะ ธูปหอมมีปัญหาหรือเพคะ?"

สีหน้าของกู้โม่หานดำสนิท

เขามองคนมาเยอะ สาวใช้น้อยคนนี้พูดความจริงหรือเปล่า เขาดูก็รู้

หนานหว่านเยียนขมวดคิ้ว จากนั้นนางก็คิดจะลองดูปฏิกิริยาของสาวใช้คนนี้ เลยสอบถามว่า"เจ้ารู้ไหมว่า ธูปหอมนี้ไม่มีผลในการช่วยนอนหลับเลย มันมีโกฐสอผสมอยู่ในนั้น เป็นตัวนำพาให้เกิดพิษ และมาทำร้ายเสิ่นอี่ว์"

อะไรนะ?

นี่เป็นยาพิษ?

สาวใช้ชุดชมพูคนนั้นอึ้งไปสักครู่หนึ่ง เบิกตากว้างรู้สึกเหลือเชื่อมาก

"จะเป็นแบบนี้ได้อย่างไร ธูปหอมนี้ช่วยนอนหลับไม่ใช่หรือ?"

พ่อบ้านกาวมองออกความคิดของหนานหว่านเยียน จึงขู่สาวใช้

"อีบ่าวทาสช่างกล้าหาญนัก!กล้ามาวางยาพิษในจวนอ๋องอี้!เอานางลงไปลงโทษอย่างหนัก!ลงโทษจนตายแล้วก็นำไปทิ้งที่สุสานระเกะระกะ!"

เห็นกับตาว่าชายร่างใหญ่หลายคนจะลากนางลงไป สาวใช้คนนั้นก็ดิ้นรนและร้องไห้ขึ้นมา

สายตาของนางเต็มไปด้วยความหวานกลัว และพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่น"บ่าว บ่าวถูกใส่ร้ายเพคะ!บ่าวไม่รู้ว่านั่นเป็นยาพิษ!ธูปหอมนั้นเสี่ยวหยุนเป็นคนเอาให้บ่าวเองเพคะ!นางบอกว่าจะช่วยในเรื่องนอนหลับเพคะ ท่านอ๋องโปรดตัดสินความเป็นธรรมให้เพคะ!"

กู้โม่หานถามด้วยเสียงเฉียบขาดทันที"เสี่ยวหยุนคือใคร?"

"สาวใช้ที่รับผิดชอบเก็บกวาดในเรือนหน้าเพคะ ชื่อว่าเสี่ยวหยุน!"

กู้โม่หานส่งสายตาสะกิดพ่อบ้านกาว พ่อบ้านกาวถอยลงไปทันที

หนานหว่านเยียนรู้อยู่แก่ใจ นางรู้ว่าเรื่องนี้จะไม่ง่ายขนาดนี้แน่นอน

สักครู่หนึ่ง พ่อบ้านกาวก็พาเสี่ยวหยุนมา เสี่ยวหยุนมีความตื่นเต้นเล็กน้อย แต่ไม่ถึงกับขั้นทำตัวไม่ถูกเหมือนสาวใช้ชุดชมพู กลับดูใจเย็นหน่อย

เสี่ยวหยุนทำความเคารพต่อกู้โม่หานและหนานหว่านเยียนอย่างเคารพ"ท่านอ๋อง พระขายส่ง บ่าวเป็นคนเอาให้เสี่ยวหลินจริงๆเพคะ เป็นแค่ธูปหอมธรรมดาห่อหนึ่งที่ช่วยในการนอนหลับเพคะ เสี่ยวหลินอาจจะไปสับสนกับของอย่างอื่น ถึงหยิบมาผิดเพคะ"