บทที่ 141 กู้โม่หาน เจ้าไม่เห็นหรือไง

ฉางชิงหยางชี้ไปที่เชี่ยนปี้ด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่ เชี่ยนปี้ปรับตัวไม่ทัน อึ้งจนเบิกตากว้าง เหมือนตกใจจนอวัยวะภายในล้วนเคลื่อนที่ไปหมด

เป็นไปได้อย่างไร?

คนนี้กล้าได้อย่างไร......

หรือว่า หนานหว่านเยียนก็ซื้อใจเขาด้วย ให้เขามาใส่ร้ายกลับหรือ?!

สีหน้าของกู้โม่หานเย็นชามาก เขาหันหน้ามองไปทางหยุนอี่ว์โหรว แล้วเม้มปาก

เจียงหรูเยว่ไม่รู้สถานการณ์ แต่พอได้ยินฉางชิงหยางพูดเช่นนี้ อยู่ๆนางก็เข้าใจขึ้นมา แตะศีรษะและมองไปที่หยุนอี่ว์โหรว พร้อมพูดอย่างดูถูก

"คิดไม่ถึงว่าปกติพระชายารองหยุนดูอ่อนโยนและซื่อๆ แต่กลับทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้ขึ้นมาได้?"

ถึงแม้นางไม่เข้าใจ แต่ไปตามฝั่งที่ได้เปรียบไม่ผิดแน่นอน!

เพราะนางไม่ชอบผู้หญิงสองคนนี้ทั้งสิ้น!

โดยเฉพาะหยุนอี่ว์โหรว วางแผนใส่ร้ายนางด้วย น่าเกลียดชังจริงๆ!

สีหน้าของเชี่ยนปี้หวาดกลัวมาก รีบคุกเข่า"ไม่ใช่เพคะะท่านอ๋อง!บ่าวกับเจ้านายไม่เคยทำเรื่องแบบนี้เพคะ!เขาใส่ร้ายเอง ท่านอ๋องโปรดตัดสินความเป็นธรรมให้เพคะ!"

"เจ้าอย่ามาพูดเพ้อเจ้อ ข้าจะทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร?"หยุนอี่ว์โหรวก็รีบคุกเข่า สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ แต่กลับมีความกลัวพุ่งขึ้นจากใจ นางห้ามตื่นเต้น ห้าม!

"ท่านอ๋อง ท่านต้องเชื่อโหรวเอ๋อร์!"

ระหว่างที่พูด นางก็รีบมองไปทางฉางชิงหยาง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสงสัย

"เมื่อกี้เจ้ายังยืนยันว่าเจ้าเป็นชู้ของพระชายา แต่ตอนนี้กลับมาใส่ร้ายข้ากับเชี่ยนปี้?เจ้ามีหลักฐานอะไร!"

กู้โม่หานไม่เชื่อหรอก คำพูดของหนานหว่านเยียน เขาไม่เคยจะเชื่อ!

ขอแต่ฉางชิงหยางเอาหลักฐานออกมาไม่ได้ เขาก็ไม่เชื่อหรอก

กู้โม่หานไม่ได้ประคองหยุนอี่ว์โหรวขึ้นมาทันที แต่กลับไม่พูดอะไรทั้งสิ้น

เขาจ้องนางอยู่แบบนี้ เหมือนจะมองทะลุผ่านหยุนอี่ว์โหรว สายตาที่แหลมคมและสอบสวนนั้น ทำให้หยุนอี่ว์โหรวได้สัมผัสกับพลังอำนาจของกู้โม่หานครั้งแรก

ทันใดนั้น ฉางชิงหยางก็ไม่รู้จะตอบยังไงดี

แต่หนานหว่านเยียนกลับกอดอก และพูดอย่างเย็นชา"จดหมายที่พวกเจ้าวางแผนที่จะทำร้ายข้านั้น ไม่ใช่หลักฐานหรือไง?และสาวใช้ของเจ้าเชี่ยนปี้ ถูกอวี๋เฟิงจับตัวได้ในเหตุการณ์ เจ้ายังจะเถียงอะไรอีก?"

หยุนอี่ว์โหรวแอบแค้นในใจ มองเชี่ยนปี้ทีหนึ่ง

เชี่ยนปี้รู้สึกตื้นตันใจมาก แต่นางนึกถึงคำสั่งสอนในเมื่อก่อนของหยุนอี่ว์โหรว ก็รีบก้มหน้าแสดงความเคารพต่อกู้โม่หาน

"กราบทูลท่านอ๋อง เมื่อกี้บ่าวพูดแล้วว่า หลายวันก่อนเห็นว่าชิงหว่านทำตัวน่าสงสัย เลยคิดจะไปแจ้งเจ้านาย แต่กลัวนางวางแผนร้ายอะไรอีกหรือเปล่า เลยตัดสินใจที่จะเดินตามขึ้นไปดู"

"แต่บ่าวเพิ่งถึง ก็ถูกอวี๋เฟิงมองเป็นผู้ก่อเหตุร่วมแล้วจับตัวขึ้นมา ไม่ให้โอกาสบ่าวอธิบายเลย เรื่องนี้เจ้านายไม่รู้อะไรทั้งสิ้นเลยเพคะ"

ชิงหว่านได้ยินเช่นนี้ ก็นิ่งอึ้งอยู่กับที่ ทำตัวไม่ถูก ใช้สายตาที่สับสนมองหยุนอี่ว์โหรวทีหนึ่ง

ฉางชิงหยางรีบร้อนขึ้นมา โมโหจนกระทืบเท้า

เขาลุกขึ้นมาโดยไม่สนใจสิ่งอื่น ขึ้นไปดึงปกเสื้อของเชี่ยนปี้ พูดอย่างโหดร้าย"เจ้าพูดโกหก!เจ้าเป็นคนมาติดต่อข้าก่อน เจ้าบอกว่าเจ้านายของเจ้าไม่อยากให้พระชายาราบรื่นในจวนอ๋อง!"

"เจ้าเป็นคนเอาจดหมายให้ข้าด้วย!อีหญิงเลว!เจ้าจะมาปัดความผิดอีกหรือ?!"

เรื่องถึงขั้นนี้แล้ว จริงๆแล้วหยุนอี่ว์โหรวและเชี่ยนปี้ล้วนรู้อยู่แก่ใจ

"ชู้"ที่ว่าคนนี้ ถูกหนานหว่านเยียนซื้อใจมานานและ การแสดงเมื่อกี้นี้ ล้วนดำเนินการตามคำสั่งของหนานหว่านเยียนทั้งนั้น

เรื่องผกผันนี้ ทำให้นายบ่าวสองคนล้วนตกใจไปหมด!

พฤติกรรมของพวกนาง ล้วนถูกหนานหว่านเยียนควบคุมอยู่ในมือ!

หยุนอี่ว์โหรวโกรธขรึมมาก ไอ้หนานหว่านเยียนทำไมอยู่ทุกที่เลย!แผนที่นางคิดค้นอย่างจริงจังนั้นถูกนางทำลายอีกแล้ว!