บทที่ 315 ข้ามิเห็นด้วย

“หย่าร้างหรือ?”

กู้จิ่งซานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของเขาดูเย็นชา

เขาคิดมิถึงว่าหนานหว่านเยียนจะเสนอเงื่อนไขนี้ ว่ากันตามเหตุผลแล้ว เมื่อห้าปีก่อนหนานหว่านเยียนตกหลุมรักกู้โม่หานอย่างลึกซึ้ง เหตุใดจู่ๆ จึงกล่าวเรื่องเช่นนี้ขึ้นมา

“เพคะ ลูกมีเพียงคำร้องขอเดียว”

กู้จิ่งซานเหลือบมองไปที่นางแล้วกล่าวขึ้นอย่างช้าๆ ว่า “ด้วยเหตุใด?”

หนานหว่านเยียนจิกต้นขาของตนเองอย่างแรง ดวงตาของนางแดงเรื่อเล็กน้อย มองไปทางฮ่องเต้

“ทูลเสด็จพ่อ ลูกถอดใจจากท่านอ๋องแล้ว”

“เมื่อนานมาแล้วหน้านั้น ลูกชื่นชมท่านอ๋อง รักเชิดชูบูชาจากใจจริง ทว่านับตั้งแต่พระชายารองหยุนเข้าไปอยู่ในจวนอ๋อง ท่านอ๋องกับนางก็ดูมีความสุขเหลือเกิน ทำให้ลูกตระหนักว่า คนเรามิมีทางเปลี่ยนใจใครได้ง่ายๆ ”

เมื่อกล่าวจบนางก็ยกมือขึ้นแสร้งทำเป็นเช็ดน้ำตา “ลูกตามติดท่านอ๋องมาหลายปีแล้ว แต่ท้ายที่สุดก็มิได้รับความโปรดปรานของเขาแม้แต่น้อย ลูกเหนื่อยแล้วเพคะ สู้ทำให้ท่านอ๋องและพระชายารองหยุนมีความสุขเสียดีกว่า”

คิ้วของกู้จิ่งซานเย็นชาขึ้นเล็กน้อย เขามิอยากจะเชื่อว่าหนานหว่านเยียนมิได้ช่วยกู้โม่หาน แต่สตรีก็คือสตรี การหึงหวงเป็นเรื่องปกติ

เขามองไปทางหนานหว่านเยียน กล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำทุ้มว่า “เงื่อนไขนี้ข้าตกลงจะให้เจ้า แต่เจ้าต้องคิดให้ดี หากเจ้าหย่าร้างไปแล้วอนาคตของเจ้าคงจะลำบากนัก”

หมายความว่าเขาตกลงงั้นหรือ?

หนานหว่านเยียนรู้สึกว่าฮ่องเต้ตอบตกลงอย่างราบรื่นเหลือเกิน เมื่อครู่เขายังมองนางอย่างสงสัย

แต่หากนางสามารถเดินจากไปได้จริงๆ นางก็คงจะมีความสุขมาก ดังนั้นจึงน้ำตาไหลพรากเสแสร้งต่อไปว่า

“ลูกคิดดีแล้วเพคะ หลังจากที่หย่าร้างกัน ลูกก็จะเดินทางออกจากจวนอ๋อง เดินทางออกไปจากเมืองหลวงและร่อนเร่ไปทั่วเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ”

กู้จิ่งซานมองไปที่นางด้วยแววตาอันลึกล้ำ กำลังพิจารณานางอยู่

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เรื่องนี้ก็ถือว่าจบลงตามที่เจ้าหวัง แต่ในฐานะที่เจ้าหกเป็นสามีของเจ้า เขาควรที่จะได้รู้เรื่องนี้”

หนานหว่านเยียนดีใจยิ่งนัก แต่มิได้แสดงออกมาทางสีหน้า “เสด็จพ่อกล่าวด้วยถูกต้องแล้วเพคะ ลูกจะฟังตามที่เสด็จพ่อจัดการ”

ร่องรอยความหนาวเย็นผ่านแววตาของกู้จิ่งซานแวบหนึ่ง เขากล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำทุ้มว่า

“เฟิ่งจงฉวน ไปเชิญอ๋องอี้มา และสุราอีกหนึ่งจอกให้พระชายาอี้”

แน่นอนว่าเขามิเชื่อในสิ่งที่หนานหว่านเยียนกล่าวมาทุกประการ

เมื่อตอบตกลงการหย่าร้างแล้ว เป็นเพราะหนานหว่านเยียนเฉลียวฉลาดไร้ที่ติจึงมิได้เอ่ยอะไรออกมา เช่นนั้นเขาจะใช้หยิบยกเรื่องการหย่าร้างมาทดสอบกู้โม่หานสักหน่อย ดูว่าทั้งสองคนมีความรักต่อกันหรือไม่

หนานหว่านเยียนในฐานะเบี้ยของเขา นางทรยศเขาหรือไม่ และมีประโยชน์ที่จะใช้นางต่อไปหรือไม่?

“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท” เฟิ่งกงกงที่ยืนอยู่ด้านนอกแววตาเย็นวาบ แล้วรีบเดินทางออกไปจัดการทันที