บทที่ 449 เป็นคนรู้จักมาก่อน

ร่างกายของโม่หวิ่นหมิงเขย่า และเขามองไปที่คนตรงหน้าด้วยความเคารพ

โม่หลีพูดอย่างเฉยๆ แต่เขาสามารถฟังออกเจตนาฆ่าที่รุนแรงที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงนั้น...

หลังจากที่หนานหว่านเยียนทานอาหารเสร็จ ก็ไปหาเด็กหญิงน้อยทั้งสองโดยตรง

เมื่อเห็นเกี๊ยวน้อยและซาลาเปาน้อยที่กำลังตั้งใจทำการบ้านอย่างจริงจัง นางก็ยิ้มด้วยความโล่งใจ และถอยออกไปจากทางประตูหลังอย่างเงียบ ๆ โดยไม่ได้รบกวนพวกเขา

จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้ไปตรวจอาการบาดเจ็บที่ขาของโม่หวิ่นหมิงมาระยะหนึ่งแล้ว ดังนั้นนางจึงหันกลับไปที่ห้องของโม่หวิ่นหมิง

เมื่อถึงประตูห้องและกำลังจะยกมือขึ้นเคาะ ก็เห็นชายรูปงามผู้ซึ่งก้มหน้าและพูดคุยกับโม่หวิ่นหมิงอย่างแผ่วเบา

ทั้งคู่เกิดมาหน้าตาดีมากราวกับม้วนภาพ

หนานหว่านเยียนเลิกคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ตามปกติ ตั้งแต่ท่านน้าเข้ามาในจวน เขาก็ได้ติดต่อกับคนไม่กี่คน เขารู้จักอาจารย์ของเจ้าตัวน้อยทุกท่านด้วย แต่ปกติเขาจะไม่ค่อยเข้าใกล้คนอื่นเลย ยิ่งจะไม่คุยกับคนอื่นเลย

แต่ตอนนี้เขาอยู่ใกล้กับผู้ชายตัวหล่อ มันน่าประหลาดใจจริงๆ

ทั้งสองรู้จักกันหรือ?

หนานหว่านเยียนงงงวยและเดินเข้าไปอย่างเป็นเกรงใจเลย "ท่านน้า"

เมื่อได้ยินเสียงของหนานหว่านเยียน โม่หวิ่นหมิงเห็นว่าดวงตาของโม่หลีสั่นเล็กน้อย และความโกรธดุร้ายทั้งหมดของเขาก็ถูกระงับไปทันที

ทั้งสองคนหันมาเกือบพร้อมกัน และพูดกับหนานหว่านเยียนอย่างไม่ได้นัดกันมาก่อนว่า

"หว่านหว่านมาแล้ว."

“ขอแสดงความเคารพต่อพระชายา”

หนานหว่านเยียนตกตะลึง ไม่เพียงเพราะความเข้าใจโดยปริยายระหว่างคนทั้งสอง แต่ยังเป็นเพราะนางเห็นใบหน้าที่น่าทึ่งของโม่หลีและไฝน้ำตาใต้มุมตาซ้ายของเขาก็ยิ่งยากจะลืมเลือน

หนานหว่านเยียนมองไปที่โม่หวิ่นหมิง จากนั้นก็มองไปที่โม่หลี และถามด้วยความอยากรู้ว่า "ท่านคือ?"

ดวงตาของโม่หลีประกายเล็กน้อย เขาจ้องมองที่หนานหว่านเยียนและยิ้มพูดว่า: "ข้าโม่หลี เป็นเซียงเซิงผู้สอนหนังสือคนใหม่ของเจ้าเจ้าหนูทั้งสอง"

เขาคือโม่หลี?

หนานหว่านเยียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็เข้าใจว่าทำไมลูกสาวสองคนถึงได้ตื่นเต้นมาก

คนหน้าตาดีแบบนี้ ทั้งดูบุคลิกดี ใคร ๆ เห็นแล้วก็จะต้องชอบ และนางอดไม่ได้ที่จะเข้าใกล้ด้วย

“ท่านก็คือโม่เซียนเซิง ข้ายังได้ยินเด็กหญิงสองคนพูดถึงท่านว่าเซียนเซิงคือเดินออกมาจากภาพวาด ตอนแรกข้ายังไม่เชื่อ แต่ไม่นึกว่าวันนี้ได้มีโอกาสเจอกัน โม่เซียนเซิงเป็นบุรุษผู้เหมือนเทพยดา หายากในโลกเลย"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ โมหวิ่นหมิงเงยหน้าขึ้นและมองไปที่โม่หลีอีก โดยมีบางสิ่งที่น่าสนใจซ่อนอยู่ในใบหน้าของเขา