บทที่ 513 อัศวินช่วยหญิงงาม

พ่อบ้านกาวเพ่งมองหนานหว่านเยียน ไม่รู้ว่านางรู้ได้ยังไงว่าเขาวางยาพิษเสิ่นอี่ว์ แต่เขารู้ นางฉลาดหลักแหลม

เด็กรับใช้ที่เขาจัดเตรียมให้เข้าไปในเรือนของนาง ล้วนถูกคนนางจับตามอง เขาเปลี่ยนท่าทางที่ซื่อตรงนอบน้อมนั่นทันที หัวเราะอย่างเย็นชาเสียงหนึ่ง ในตาซ่อนไปด้วยความกระหายเลือด

“ใช่ ข้าคิดจะฆ่าองครักษ์เสิ่น แต่เรื่องนี้ ไม่เกี่ยวอะไรกับพระชายารองหยุนสักนิด”

เสิ่นอี่ว์รีบเบิกตาโพลงทันที “จะเป็นไปได้อย่างไร พ่อบ้านกาว ท่าน......”

แต่หลังจากนั้น เขาแสร้งทำเป็นตกใจจนเกินขีด เป็นลมหมดสติไป

ท่าทางที่ไม่สะทกสะท้านขณะตกอยู่ในวิกฤติของพ่อบ้านกาว รวมทั้งคำที่เขาพูดออกมา ทำให้ร่างกายของกู้โม่หานที่ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับในห้องสั่นสะท้าน

เขาตกใจจนหยุดหายใจด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ในดวงตาคมสวย มีความรู้สึกซับซ้อนมากมายผสมปนเปกัน

อย่างแรกคือหยุนอี่ว์โหรว แล้วมาเป็นพ่อบ้านกาว จวนของเขา กลายเป็นสถานที่ที่ไม่สงบให้คนเลวนานาชนิดมารุกล้ำตั้งแต่เมื่อไหร่?

เสิ่นอี่ว์แสร้งแสดงได้ดีมาก หนานหว่านเยียนแอบคิด แต่บนใบหน้ากลับเย็นชาเคร่งขรึมเป็นที่สุด มองดูพ่อบ้านกาว

พ่อบ้านที่ซ่อนตัวมานานกว่าสิบปี คนผู้นี้ไม่ว่าจะเป็นความสุขุมหรือนิสัยบุคลิก ล้วนหนักแน่นมั่นคงเป็นอย่างมาก

“พ่อบ้านกาว เรื่องมาถึงตรงนี้ เจ้ายังจะปกป้องหยุนอี่ว์โหรวอีกหรือ?”

“ความสัมพันธ์นับสิบกว่าปีของเจ้ากับองครักษ์เสิ่น มีอะไรให้จำเป็นต้องฆ่าเขา? แต่หยุนอี่ว์โหรวไม่เหมือนกัน นางทำเรื่องชั่วมากมาย ถูกเสิ่นอี่ว์พบเข้าแล้ว ดังนั้นนางจึงจำเป็นต้องฆ่าคนปิดปาก และท่าน ก็กลับช่วยนางก่อกรรมทำชั่ว พูดเช่นนี้ถึงจะถูกสินะ?”

พ่อบ้านกาวหัวเราะเสียงดังขึ้นอย่างกะทันหัน สายตาเพ่งมองหนานหว่านเยียนติดๆ

ไม่พูดไม่ได้ว่า ผู้หญิงที่ฉลาดปราดเปรียวเช่นหนานหว่านเยียนนี้ ทำให้เขาชื่นชมเป็นที่สุด

แม้จะไม่มีหลักฐาน ก็สามารถเดาต้นสายปลายเหตุของเรื่องได้อย่างถูกต้องโดยแท้จริง

แต่น่าเสียดาย ยังคาดเดาน้อยไปจุดหนึ่ง

เขาไม่รับสารภาพหยุนอี่ว์โหรวออกไป ไม่ได้หมายความว่าเขารับหยุนอี่ว์โหรวเป็นนาย หากเพราะหยุนอี่ว์โหรวถูกจับได้ด้วยโทษฐานความผิดอื่น เขาก็สามารถยื่นมีดให้คนอื่นไปสังหารนางได้อย่างง่ายดาย