บทที่ 666 นางเป็นภริยาของกระหม่อม

อะไร?

ทุกคนวุ่นวายกัน และจ้องมองที่กู้โม่หานอย่างตกตะลึง พวกเขาไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้เป็นฮ่องเต้จะขอสาวใช้จาก หยุนเหิง

หนานหว่านเยียนตกตะลึงด้วยเหมือนกัน และหยุนอี่ว์โหรวยิ่งกำหมัดอย่างประหลาดใจ รู้สึกถึงความเสี่ยงด้วยแล้ว

นางมองไปที่ร่างกายเปลี่ยนแข็งของหนานหว่านเยียน ดวงตาที่ปิดครึ่งหนึ่งของนางค่อยๆ เปลี่ยนเป็นถึงความดุร้ายได้

กู้โม่เฟิงเกือบสำลักน้ำลายของตัวเอง เขาไอเป็นเวลานานถึงจะหาย และมองไปที่หนานหว่านเยียน ก็มองไปที่กู้โม่หานอีก

ทำไมกู้โม่หานถึงทำแบบนี้อย่างกะทันหัน?

ต้องรู้เลยว่า ช่วงนี้ไทเฮาบังคับส่งผู้หญิงจำนวนมากเข้าไปในวังหลังของเขา แต่ถูกกู้โม่หานปฏิเสธอย่างเย็นชาหมดไปแล้ว

ตอนนี้กู้โม่หานตกหลุมรักสาวใช้ธรรมดาจริงหรือ?

ทำไม เป็นเพราะนางมีทักษะทางหมอและค่อนข้างคล้ายกับหนานหว่านเยียนหรือ?

ส่วนหยุนเหิงยิ่งรู้สึกหวาดกลัวจนเกือบจะสูญเสียจิตวิญญาณของเขาไป

เขาตัวสั่น และมองไปที่กู้โม่หานอย่างกลัว ส่ายหัวอย่างกล้าหาญ "ฝ่าบาท ไม่ได้เลย!"

กู้โม่หานจ้อไปที่หยุนเหิงด้วยสายตาที่เฉียบคม "ทำไมไม่ได้"

หยุนเหิงตกใจกลัวเกือบจะพูดไม่ออก "นี่ กระหม่อม นาง... นางเป็นของกระหม่อม เป็นภริยาของกระหม่อมในอนาคต!"

“เรื่องนี้ แม่ของกระหม่อมก็ทราบเช่นกัน วันนี้กระหม่อมพานางเข้าไปในวัง เดิมทีคือเพื่อที่จะให้ไทเฮาช่วยดูให้หน่อย แต่ฐานะของ ไป๋จื่อ นั้นต่ำต้อยจริง ๆ แม่และกระหม่อมต่างกลัวว่าจะไม่เป็นตามกฎระเบียบ ดังนั้นจึงให้นางเข้าวังในฐานะเป็นสาวใช้”

หยุนเหิงกลืนน้ำลาย คุกเข่าอย่างตัวสั่น เงยหน้าขึ้นมองกู้โม่หานด้วยใบหน้าที่จริงใจและเศร้า "ไป๋จื่อเป็นภริยาของกระหม่อมในอนาคต ไม่ ไม่ค่อยเหมาะสมที่จะอยู่ข้างฝ่าบาท"

จะตายแล้ว!

เดิมทีตกลงกันว่าเรื่องที่ฮองเฮาเป็นภริยาของเขา ถ้าไม่จำเป็นต้องพูด ก็จะไม่พูด เพื่อแก้การโกหกในอนาคตให้ง่าย ตอนนี้ ทำได้แค่ต้องพูดแล้ว!

หวังว่าฮ่องเต้จะไม่ไล่ตามอีก ถ้าโกหกมากกว่านี้ หัวของเขาแค่ลูกเดียวคงไม่พอที่จะถูกตัดออก!