บทที่ 698 ช่องโหว่

ได้ยินดังนั้น ดวงตาของเสิ่นอี่ว์ก็สว่างไสวขึ้น ราวกับว่ามีความเคียดแค้นศัตรูเดียวกัน

แต่ในไม่ช้าแสงในดวงตาของเขาก็หรี่ลง เปลี่ยนเป็นความลังเล

ไป๋จื่อรู้ความลับมากมายระหว่างเขากับฮองเฮาเหนียงเหนียง พิสูจน์ได้ว่าคนผู้นี้เกี่ยวข้องกับฮองเฮาเหนียงเหนียงจริงๆ!

หากเป็นในอดีต เขาจะไม่ลังเลเลยที่จะเปิดโปงหยุนอี่ว์โหรว แต่ตอนนี้หยุนอี่ว์โหรวกำลังตั้งครรภ์กับทายาทของฮ่องเต้ หากความจริงถูกเปิดเผยในเวลานี้ องค์รัชทายาทจะทำอย่างไร?

ยิ่งกว่านั้น การจากไปของฮองเฮาเหนียงเหนียงยังสร้างความสะเทือนใจอย่างมากมายให้กับฮ่องเต้ เขากลัวว่าหากเกิดความผิดพลาด แล้วฮ่องเต้รู้ความจริงจะกระทบกระเทือนอีกครั้ง จะยิ่งรู้สึกเจ็บปวดและรู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิม

ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้ฮ่องเต้ยังคงหลงเสน่ห์ไป๋จื่อ ไม่สามารถฟังความคิดเห็นของทุกคนได้ การให้ไป๋จื่อที่อยู่ในจุดศูนย์กลางของความขัดแย้งไปแก้ไขคำพูดของหยุนอี่ว์โหรว เกรงว่าจะไม่สมหวังราบรื่นเช่นนั้น

เสิ่นอี่ว์กัดฟัน “ข้าน้อยรู้ว่า ตัวเองติดหนี้บุญท่านฮองเฮาเหนียงเหนียง ที่ช่วยชีวิตไว้หลายครั้งแล้ว ไม่ต้องการให้ฮ่องเต้ถูกผู้หญิงที่คิดร้ายคอยปิดตาตลอด แต่ข้าผิดต่อแม่นางไป๋จื่อ คำขอของท่าน ข้าไม่สามารถรับปากได้ในตอนนี้”

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะให้หยุนอี่ว์โหรวเปิดเผยร่างที่แท้จริงของนาง

หนานหว่านเยียนตกตะลึง เห็นได้ชัดว่านึกไม่ถึงว่าเสิ่นอี่ว์จะปฏิเสธนางง่ายๆ แบบนี้

นางขมวดคิ้วพลางมองไปที่ท่าทางรู้สึกผิดของเสิ่นอี่ว์ แต่ก็ไม่ได้ตำหนิเขา คิดว่าเสิ่นอี่ว์อาจยังไม่ไว้วางใจนางอย่างเต็มที่

ดังนั้นหนานหว่านเยียนจึงพยักหน้าแล้วกระซิบ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ช่างมันเถอะ”

“วันนี้ข้ามาหาองครักษ์เสิ่น ยังหวังว่าองครักษ์เสิ่นจะช่วยข้าเก็บความลับได้”

เรื่องนี้สามารถทำได้โดยไม่ต้องเกี่ยวข้องกับเสิ่นอี่ว์ แม้ว่าการพึ่งพาตนเองทำให้หยุนอี่ว์โหรวเผยหางจิ้งจอกจะใช้เวลานานขึ้น ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว

เพียงแต่ว่า มันไม่ได้เป็นไปอย่างราบรื่นเท่านั้น

เสิ่นอี่ว์ตอบด้วยสีหน้ายืนยัน “ไม่ต้องกังวลแม่นาง ข้าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กับใคร”

หนานหว่านเยียนพยักหน้า แล้วหันไปส่งสัญญาณให้เฟิงยางออกไปด้วยกัน

เสิ่นอี่ว์มองไปที่เงาร่างที่อยู่ห่างไกลของไป๋จื่อ รู้สึกเจ็บแปลบในใจ เช่นเดียวกับความรู้สึกผิดอย่างลึกซึ้งที่มีต่อ “หนานหว่านเยียน”