บทที่ 833 ไม่ต้องการพ่อของลูกจริงๆหรือ

เมื่อได้ยินลู่ยวนหลีได้เปลี่ยนคําพูดในที่สุด ไท่หวงไท่โฮ่วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จิตใจที่ตึงเครียดก็ผ่อนคลายลงทันที แต่ดวงตาก็มืดครึ้มลงเล็กน้อย

ในท้ายที่สุด นางทำได้เพียงพูดคุยเกี่ยวกับขั้นตอนนี้ แต่จะแยกทางกับเหลนสาวที่น่ารักทั้งสองนางก็ทำใจไม่ได้จริงๆ

หลี่หมัวหมัวมองไปที่เหล่าไท่ไท่ ก็ดอไม่ได้ที่จะปวดใจ

เดิมที มันไม่ง่ายสำหรับซีเหย่ที่จะให้กำเนิดองค์หญิง แต่ตอนนี้องค์หญิงทั้งสองถูกพาตัวไปพร้อมกัน ไท่หวงไท่โฮ่วอาจรู้สึกอึดอัดใจมาก

พ่อบ้านกาวอยากจะโต้แย้งเป็นอย่างมาก แต่สถานการณ์ตอนนี้มันไม่มีโอกาสเลย

และเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกครั้ง สถานการณ์ในตอนนี้ มันอาจจะปลอดภัยมากกว่าสำหรับจวิ้นจู่ที่จะอยู่ในซีเหย่ มิฉะนั้นด้วยอารมณ์ขององค์ชายรอง เขาอาจจะลงมืออย่างรุนแรงจริง ๆ

แต่ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่สามารถคืนสถานะของนางในฐานะจวิ้นจู่ได้ เขาแค่รู้สึกเสียดายและไม่เต็มใจ!

ลู่ยวนหลีไม่มีอารมณ์ที่จะใส่ใจกับความคิดของพ่อบ้านกาว เขามองไปที่ไท่หวงไท่โฮ่วด้วยดวงตาที่ชัดเจน และน้ำเสียงของเขาก็แน่วแน่

“แม้ว่าพวกข้าจะบรรลุข้อตกลงแล้ว แต่ไม่มีหลักฐานสำหรับสิ่งที่พวกข้าพูด ข้านี้เห็นว่าต้องมีการลงนามในสนธิสัญญา”

เดิมทีทั้งสองแคว้นได้บรรลุข้อตกลงผ่านการหารือ ดังนั้นพวกเขาควรลงนามในดารหารือ

ไท่หวงไท่โฮ่วไม่คัดค้าน แต่เรื่องใหญ่ของแคว้น ฮ่องเต้ควรเป็นผู้ออกหน้า แต่เมื่อนางคิดถึงสภาพในปัจจุบันของกู้โม่หานที่หลงใหลในตัวเยียนเอ๋อร์ เขาจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ และไม่ยอมปล่อยตัวคนอย่างแน่นอน อาจเป็นเช่นเดียวกับหวยซื่ออ๋อง ถ้าพวกเขาใช้อารมณ์ ก็จะเกิดสงครามระหว่างสองแคว้น

ด้วยความกลัวว่ากู้โม่หานจะตัดสินใจในสิ่งที่เป็นอันตรายต่อแคว้น ไท่หวงไท่โฮ่วจึงพยักหน้าอย่างหนักแน่น ท่าทางเปลี่ยนเป็นหนักแน่นขึ้น “ข้ากับหวยซื่ออ๋องจะลงนามในสัญญานี้!”

มุมปากของลู่ยวนหลียกขึ้นเล็กน้อย “ไท่หวงไท่โฮ่วตรงไปตรงมาจริงๆ! มา เขียนหนังสือสัญญามา”

ข้าราชบริพารของซีเหย่ ร่างต้นฉบับทันทีโดยเขียนข้อตกลงทั้งหมดที่ไท่หวงไท่โฮ่วและลู่ยวนหลีเพิ่งพูดถึง

ทูตของลู่หยวนหลียังได้ร่างต้นฉบับด้วยตัวอักษรของต้าเซี่ยและอ่านด้วยตัวเองหนึ่งรอบ จากนั้นก็ลงนามในหนังสือสัญญาสองฉบับและพิมพ์ลายมือแล้วมอบให้ไท่หวงไท่โฮ่ว "เชิญเถอะ"

ไท่หวงไท่โฮ่วขมวดคิ้วขณะมองดูข้อความในสัญญา

แม้ว่านางจะรู้ว่ามันไม่ดี แต่ในส่วนตัวของนางรู้สึกว่าหว่านเยียนและโม่หานยังเป็นสามีภรรยากันเสมอ สามีภรรยาทะเลาะกัน จะมีวันที่คืนดีกันซักวันหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้หว่านเยียนกำลังตั้งครรภ์ เป็นไปได้หรือที่จะไม่ต้องพ่อให้กับเด็กในท้อง?

ในตอนนี้มันเป็นเพียงแค่ความขัดแย้ง เมื่อพวกเขาคืนดีกันหลังจากนี้ และหว่านเยียนก็จะได้เป็นจักรพรรดินีอีกครั้ง การฟื้นฟูความสัมพันธ์ทางการทูตกับต้าเซี่ยก็จะไม่ใช่เรื่องยากอีก

เมื่อคิดเช่นนี้ นางรับหนังสือสัญญาและพู่กันมาลงชื่อแทนและพิมพ์รอยนิ้วมือด้วย

ด้านข้างหลี่หมัวหมัวและข้าราชบริพารมองดูเหตุการณ์ตรงหน้ากำลังคิดว่า ตอนนี้ฮ่องเต้และฮองเฮากำลังทะเลาะกัน ท่านน้าของฮองเฮายังเสียชีวิตในพระราชวัง

ถ้าฮองเฮากลับต้าเซี่ยแล้วจริงๆ มักจะรู้สึกว่าซีเหย่กับต้าเซี่ย—จะทำสงครามกันโดยตรง...

หลังจากที่ไท่หวงไท่โฮ่วลงนามแล้ว ลู่หวนหลีก็เอาหนังสือสัญญาส่วนที่เป็นของเขาไปให้คนเก็บรักษาไว้

หลังจากนั้นก็มองไท่หวงไท่โฮ่วด้วยสีหน้าเย็นชา “ข้าไม่คุ้นเคยกับเส้นทางในวังมากนัก ไปรับว่านเยียนไม่สะดวกนัก โปรดขอให้ไท่หวงไท่โฮ่วฝากคนนำทางไว้ "

ไท่หวงไท่โฮ่วดูเหมือนจะแก่ตัวลงทันที มองมาที่หลี่หมัวหมัว "เจ้าแนะนำทางให้หวยซื่ออ๋องเถอะ มีเรื่องอะไรรายงานให้ข้าทราบได้ตลอดเวลา"

หลี่หมัวหมัวตอบว่า “เพคะ ไท่หวงไท่โฮ่ว”

ไท่หวงไท่โฮ่วเหลือบมองหลู่ยวนหลีอีกครั้ง แต่นางไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่จัดการอย่างเรียบง่าย จากนั้นก็หันหลังและเดินจากไป

ท้ายที่สุด นางรู้ว่าเมื่อลงนามแล้ว โดยหว่ายยียนพวกนางจะอยู่อีกไม่นาน นางจึงไม่กล้าที่จะมองหว่านเยียนและเด็กหญิงตัวน้อยทั้งสองมากไปกว่านี้