บทที่ 84 ข้าไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเจ้า

เขาไม่หาเรื่องต่อแฮะ

หนานหว่านเยียนอึ้ง จากนั้นก็กัดฟันกรามแน่น...

“เจ้าคิดให้ดีนะ ห้องนี้มีเตียงแค่หลังเดียว ข้าไม่สนใจด้วยว่ากลางคืนเจ้าจะนอนที่ไหน!”

เมื่อสิ้นเสียง บรรยากาศในห้องพลันกลายเป็นกระอักกระอ่วนขึ้นมา ชั่วขณะต่างพากันเงียบ เงียบกริบน่ากลัว

หนานหว่านเยียนและกู้โม่หานรู้ถึงความร้ายแรงของปัญหาพร้อมกันทันที!

ทันใดนั้น กู้โม่หานก็เห็นหนานหว่านเยียนแวบตัวไปด้านข้าง พุ่งพรวดไปที่เตียงราวกับเหาะ ความเร็วนั้น ดุจดังพยัคฆ์หิวโซล่าเหยื่อ!

เขาพูดในใจว่าแย่ล่ะ จากนั้นก็ลุกขึ้นพุ่งไปที่เตียงเหมือนกัน

ทั้งสองถึงขอบเตียงแทบจะในขณะเดียวกัน เส้นแสงปราดผ่านในดวงตากู้โม่หาน ยื่นมือจะแตะฟูก

ใครจะรู้ หนานหว่านเยียนตัดหน้าไปก่อนก้าวหนึ่ง คลานขึ้นเตียงด้วยมือและเท้า นอนกางแขนกางขาอย่างมั่นใจ ขวางอยู่บนเตียง ไม่ให้โอกาสกู้โม่หานสักนิด

นางมองเขา ยิ้มร้ายกรุ้มกริ่ม

“ข้าแย่งได้แล้ว คืนนี้ข้าจะนอนบนเตียง ส่วนเจ้า ตามสบายนะ”

กู้โม่หานคับแค้นใจ หิ้วคอเสื้อหนานหว่านเยียนกระชาก “หนานหว่านเยียน! ข้าถึงก่อนนะ!”

หนานหว่านเยียนรีบเอื้อมมือคว้าหัวเตียงไว้แน่นๆ “กู้โม่หาน ข้าอยู่บนเตียงแล้ว เจ้ายังจะฉุดกระชากข้าอีก ใครก่อนคนได้ เจ้าเข้าใจหรือไม่ อยากพนันก็ต้องแพ้ให้เป็น เจ้าไปนอนพื้น!”

เขาเป็นถึงอ๋อง จะนอนพื้นได้อย่างไร

แน่นอนว่านางผู้หญิงชั่วช้าหนานหว่านเยียนคนนี้นอนพื้นถึงจะเหมาะสมที่สุด!

กู้โม่หานหัวเราะเย็น “ข้าพูดเมื่อไรว่าจะพนันกับเจ้า ข้าจะนับถึงสาม ถ้าเจ้ายังไม่ไสหัวลงจากเตียง ข้าจะให้เจ้าตายตาไม่หลับอยู่ในจวนเฉิงเซี่ยงเดี๋ยวนี้!”

หนานหว่านเยียนถลึงตากลมจ้อง “กู้โม่หาน ปกติเจ้าจะยำจะแกงก็แล้วไปเถอะ อย่างน้อยยังเพราะข้าทำให้นางในฝันเจ้าไม่พอใจ แต่ตอนนี้เพื่อเตียงหลังเดียว เจ้าถึงกับจะฆ่าข้าเนี่ยนะ?”

กู้โม่หานบิดใบหน้าของนาง ใช้นิ้วมือบีบคาง “เจ้ายุข้าก่อนต่างหาก!”

หนานหว่านเยียนดิ้นออกจากเงื้อมมือของเขา “ไม่เป็นสุภาพบุรุษแม้แต่นิดเดียว เสียทีที่เจ้ายังเป็นอ๋อง เป็นเทพสงคราม ถึงกับรังแกผู้หญิงบอบบางอย่างข้า! มีแต่ราคาคุย!”

“เจ้า...” กู้โม่หานราวกับก้างติดคอ นางเนี่ยนะผู้หญิงบอบบาง ผู้หญิงบอบบางบ้านไหนสู้กับผู้ชาย “ได้ ข้าไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเจ้า อย่างนั้นก็นอนด้วยกัน”

นอนพื้นคือเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ทั้งชาติ!

เขาพลันปล่อยนาง ขึ้นไปนอนบนเตียงเลียนแบบนาง เบียดนาง หนานหว่านเยียนซวยจะแย่อยู่แล้ว “กู้โม่หาน ชายหญิงไม่ควรแตะเนื้อต้องตัว เจ้าถึงกับปีนขึ้นเตียงข้า!”

“เจ้าก็อยากปีนขึ้นเตียงข้ามาตลอดไม่ใช่หรือ วันนี้ขึ้นเตียงเจ้า ถือว่าให้หน้าเจ้าแล้ว”