บทที่ 918 ส่งนางไป

เป็นแบบนี้จริงด้วย!

สายตาของจักรพรรดินีเคร่งขึ้นทันที ทำคนรู้สึกเกรงขามโดยที่ไม่ได้โมโหเลยและคอยปกป้องหนานหว่านเยียนไว้ พลังอย่างไม่อนุญาตให้ผู้อื่นขัดขวางได้ “ข้าไม่เห็นด้วย!”

สีหน้าของโม่เหยียนไม่มีการเปลี่ยนแปลง จ้องมองหนานหว่านเยียนแวบเดียว นิ้วมืออันขาวซีดกุมแรงกว่าเดิม ฝีปากบางเม้มจนกลายเป็นเส้นตรงหนึ่งเส้น

จักรพรรดินีไม่ตกลงเป็นเรื่องปกติ ยังไงก็เพราะปกป้องลูก แล้วนางล่ะ นางก็คิดแบบนี้เหมือนกันเหรอ?

คิ้วสวยบนใบหน้าอันงดงามของหนานหว่านเยียนขมวดเข้มกว่าเดิม นางดูจักรพรรดินีแวบหนึ่ง ยังคงไม่ได้พูดอะไรสักคำ ไม่มีคนไหนสามารถเดาออกสิ่งที่นางคิดอยู่ในใจได้เลย

เหล่าขุนนางที่อยู่ข้างๆ เมื่อได้ยินคำตอบของจักรพรรดินีต่างรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที

กงแจ๋ลั่วฉู่ยิ่งนำหน้าออกมา “จักรพรรดินี ขออภัยที่กระหม่อมขอพูดตรงๆ จินหลิงกับหลานหลิงคือเขตใจกลางแห่งแคว้นต้าเซี่ย วันนี้กว่าจะมีโอกาสได้คืนมาอีกครั้ง หรือว่าท่านจะเฝ้าดูพวกมันหนีไปจากร่องนิ้วอีกเหรอ?”

“ข้อเรียกร้องของฮ่องเต้แคว้นซีเหย่ก็ไม่ได้เกินไปอะไร องค์หญิงหมิงหวงเป็นฮองเฮาของแคว้นซีเหย่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เหล่าซื่อจือกับจวิ้นจู่ยิ่งเป็นลูกแท้ๆ ของกู้โม่หาน ครอบครัวอยากจะเจอหน้ากันสักครั้งไม่มีอะไรที่ควรวิจารณ์เลยนิ”

ในตาของเขามีความคิดอย่างหนึ่งออกมาและเปล่งความเยือกเย็น สามารถทำสถานการณ์วุ่นวายได้ก็ต้องปฏิบัติตัวให้ดีอยู่แล้ว!

เหล่าขุนนางแก่ที่อยากจะรีบเห็นจินหลิงกับหลานหลิงกลับคืนมาเห็นเข้าก็ทนไม่ไว้แล้ว “ก็ใช่น่ะนิจักรพรรดินี นี่คือโอกาสที่พบได้ยากยิ่งเลยนะ เชื่อว่าองค์หญิงหมิงหวงก็ต้องยอมเหมือนกัน!”

“จักรพรรดินี จินหลิงกับหลานหลิงเป็นเรื่องที่ติดอยู่ในใจท่านมาตลอด วันนี้กว่าจะมีโอกาสสามารถให้ท่านได้เอาสิ่งที่ติดอยู่ในใจท่านออกมาแล้ว หรือว่าท่านยังอยากจะรอต่อหรือ?”

ใจของทุกคนเต้นอย่างกับฟ้าแลบ เย่เชียนเฟิงกับเฉิงซูหย่วนยิ่งตื่นเต้นไม่ไหว มีแต่โม่เหยียนยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ใบหน้าอันสดชื่นไม่มีสีหน้าอะไรเลย เขามองหนานหว่านเยียนอย่างใจเย็นเหมือนกำลังรอผลอย่างหนึ่ง

แต่นิ้วมือเรียวยาวกลับสัมผัสแก้วชาไม่หยุด ในที่สุดก็ได้เผยความไม่นิ่งในเวลานี้ของเขาออกมา

เกี๊ยวน้อยไม่มีความเห็นอะไรกับข้อเรียกร้องของฮ่องเต้แคว้นซีเหย่ แต่ซาลาเปาน้อยกลับอยู่ๆ ก็ดึงแขนเสื้ออย่างตื่นเต้น แม้กระทั่งหัวใจก็เต้นแรงขึ้นมา

ในที่สุด เขาอยากมาเจอพวกเขาแล้วเหรอ…

อันอันน่าวน่าวไม่เคยเห็นหน้าท่านพ่อ ตอนนี้พอได้ยินว่ามีโอกาสแล้ว ทั้งสองพี่ชายแสดงออกอย่างตื่นเต้นมาก แต่ก็กลัวจะถูกพี่สาวสองคนเห็นและตำหนิจึงไม่กล้าแสดงออกมา

พูดได้แค่ว่าตอนนี้ในตำหนักหนิงปี้คือวุ่นวายไม่ไหวสุดๆ

“ข้าสั่งให้หุบปาก!” จักรพรรดินีโกรธจนยั้งอารมณ์ไว้ไม่ได้ ตบลงไปโต๊ะข้างๆ ทุกคนกลัวจนหยุดพูดทันที