บทที่ 949 โม่เหยียน ท่านเบื่อแล้วหรือ?

ทันใดนั้นกู้โม่หานก็สำลัก ลืม “โม่เหยียน” ไปเลย แต่หากให้ลูกไปกันท่า “โม่เหยียน” เวลาเข้าใกล้หนานหว่านเยียน มันจะตรงกันข้ามกับความตั้งใจเดิมของเขาอย่างสิ้นเชิง

เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็รู้สึกว่ามีสายตาคมกริบจ้องมาที่เขา กู้โม่หานมองออกไป เห็นหนานหว่านเยียนกำลังมองเขาอย่างเย็นชา

เด็กหญิงตัวน้อยทั้งสองก็มองมาที่เขาเช่นเดียวกัน ราวกับว่าได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับอันอันและน่าวน่าว

เขาใจสั่นอย่างรุนแรง บุ้ยปาก รู้ดีว่าเป็นหลุมลึก ในเวลานี้ทำได้เพียงตามน้ำไป “แน่นอน ไม่มีใครเป็นข้อยกเว้น ห้ามปล่อยเขา”

เมื่อได้ยินการยืนยันจากพ่อ อันอันและน่าวน่าวก็ไม่สงสัยอีก น่าวน่าวเหลือบมองกู้โม่หาน “ตกลง พวกข้าเชื่อฟังพ่อใหญ่”

“อืมๆ พวกข้าจะไม่ปล่อยเขา”

กู้โม่หานฝืนใจมาก “… อืม”

เมื่อเห็นดังนั้น หนานหว่านเยียนก็มองกู้โม่หานนานขึ้น ก่อนจะถอนสายตากลับ สนทนากับเด็กหญิงตัวน้อยทั้งสองต่อไป

เกี๊ยวน้อยและซาลาเปาน้อยกลับแอบขำอยู่ในใจ รู้ว่ากู้โม่หานขุดหลุมให้ตัวเอง ดูท่าทางต่อไปในวัง จะมี “ละครสนุกๆ” ให้ดูมากขึ้นอีก

หากให้อันอันและน่าวน่าวเจ้าลิงน้อยสองตัวนี้มาเป็นไม้กันหมาล่ะก็ ก็จะเป็นไม้กันหมาของจริง

บรรยากาศในศาลาพักร้อนเริ่มกลมเกลียวมากขึ้น หลังจากรับประทานอาหารกลางวันและงีบหลับครู่หนึ่ง ก็ยังไม่ได้รับข่าวสารใดๆ จากองค์หญิงหงเหมิน

ตุ๊กตาตัวน้อยทั้งสี่ตื่นขึ้นมา ดวงตาพร่ามัวงุนงงไปหมด

ในขณะนี้ องครักษ์แห่งแคว้นต้าเซี่ยรีบเข้ามารายงาน “องค์หญิงหมิงหวง ทุกคนถูกจับหมดแล้ว”

ความสนใจของหนานหว่านเยียนและกู้โม่หานถูกดึงดูดในทันที แววตาของทั้งสองมืดมนลง สีหน้าเยือกเย็นและเคร่งขรึมขึ้นมา

เด็กน้อยทั้งสี่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ปรากฏว่าเป็นหัวหน้านักฆ่ากลับไปรายงานองค์หญิงหงเหมิง หลังจากที่หนานหว่านเยียนถูกขังอยู่ในภูเขาอู้ไห่ ตอนนั้นลู่เจียวเจียวทั้งร้อนใจและดีใจ อยากจะกำจัดหนานหว่านเยียนเดี๋ยวนี้เลย

ช่วยไม่ได้กำลังทหารในมือของนางยังไม่เพียงพอ และไม่สามารถติดต่อกับบุคคลลึกลับได้ก่อน ก่อนหน้านี้บุคคลลึกลับได้ส่งจดหมายถึงนางเอง นางไม่เคยรู้จักตัวตนและที่อยู่ของอีกฝ่ายเลย

แต่ตอนนี้หนานหว่านเยียนอยู่ในเมือง รอให้นางไปจับ โอกาสดีๆ แบบนี้นางไม่อยากพลาด จึงต้องรีบไปพร้อมกับองครักษ์ในจวนของนาง

หนทางค่อนข้างไกล ลู่เจียวเจียวมาถึงค่อนข้างช้า แต่ตลอดทางก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจ สีหน้าดูมีความสุข

ผลคือหลังจากมาถึงก็พบว่า ทั้งหมดเป็นแผนการของหนานหว่านเยียน

นางและเหล่าองครักษ์ที่พามาใหม่เพิ่งจะได้เหยียบภูเขาอู้ไห่ ก็ถูกคนของหนานหว่านเยียนจับได้ทั้งหมด

พวกนางถูกกดลงบนพื้นบดขยี้ พ่ายแพ้อย่างยับเยิน