บทที่ 994 เขาต้องการความยินยอมพร้อมใจจากนาง

กู้โม่หานใช้คำพูดเฉพาะเจาะจงมาก เขาบอกว่าเขาต้องไป ไม่ใช่เขาอยาก ความหมายที่ซ่อนอยู่นอกเหนือจากนี้ ไม่จำเป็นต้องคุย

ทันใดนั้น ใบหน้างดงามของหนานหว่านเยียนก็บึ้งตึง

องค์ชายทั้งห้าต่างโมโห ดวงตาแทบจะถลนออกมา

พี่ใหญ่โพล่งขึ้นมา “ไร้สาระ เจ้าฝันหวานไปเถอะ!”

พี่สี่พับแขนเสื้อขึ้นอยากจะด่าคน “ไหนเจ้าพูดอีกครั้งซิ?”

พี่ห้าและพี่หกนานๆ ทีจะเห็นแสดงสีหน้าดุร้ายออกมา

“ฝัน”

“ไปเถอะ”

พี่รองลู่ยวนหลีเป็นคนมีเหตุผลและสุขุมที่สุด แต่นัยน์ตาสีทองไม่อาจปกปิดรัศมีอาฆาตของเขาได้อีกต่อไป เอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ฝ่าบาทน่าจะเข้าใจผิด แม้ว่าฝ่าบาทจะเป็นแขกผู้มีเกียรติ แต่ก็ต้องยอมรับการจัดการขององค์รัชทายาทด้วย”

“จะอยู่ร่วมชายคาเดียวกับน้องหญิง อะไรกัน!”

สาวสวยของพวกเขายังเติบโตไม่เต็มที่เลย จะส่งออกไปอีกครั้งได้อย่างไร!

แม้แต่ราชินีก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วมองไปที่กู้โม่หาน รู้สึกว่าเจ้าหมอนี่โผงผางเกินไป ไม่กลัวตายหรือ?

เฉิงซูหย่วนยิ่งวิตกกังวลจนเต้นเร่าๆ “ท่านๆๆ แม้ว่าท่านจะเป็นฮ่องเต้ แต่ก็ยังเป็นแค่ 'อดีตสามี' ขององค์หญิงเท่านั้น ชายหญิงแตกต่างกัน ท่านจะพักอยู่กับองค์หญิงได้ยังไง?!”

สีหน้าของเย่เชียนเฟิงบึ้งตึง นัยน์ตาเย็นชาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง “องค์หญิงหมิงหวงบริสุทธิ์และไม่อาจดูหมิ่นเกียรติยศได้ ฝ่าบาทกรุณาเคารพด้วย”

ลู่เซิงเซิงมองไปที่กู้โม่หาน ในสายตาแฝงความโศกเศร้าไว้ ไม่ออกความคิดเห็นใดๆ

ทุกคนต่อต้านอย่างเต็มที่ อวี๋เฟิง หยุนเหิง และโมเหยียนที่อยู่ทางด้านหนึ่งเห็นดังนั้นก็ร้อนใจ

โม่เหยียนยังไม่กล้าทำอะไรโจ่งแจ้งเกินไป จึงทำได้เพียงทำหน้าตึง ไม่พูดอะไรทั้งนั้น ไม่ร่วมผสมโรงไปกับเย่เชียนเฟิงและเฉิงซูหย่วนด้วย

กู้โม่หานกวาดสายตามองไปรอบๆ ฝูงชน ไม่สนใจเย่เชียนเฟิงและเฉิงซูหย่วน แต่มองไปยังองค์ชายทั้งหลาย ใช้คำพูดที่ให้เกียรติและสุภาพ

“พี่ชายทุกท่านอาจจะเข้าใจผิด โม่หานคิดว่า การอยู่ร่วมกับหว่านเหยียนไม่ใช่เรื่องผิด ถึงอย่างไร พวกข้าก็ยังคงเป็นสามีภรรยากัน ไม่เคยหย่าร้างกัน แม้ว่าหว่านเยียนจะเป็นองค์รัชทายาทของแคว้นต้าเซี่ย แต่ตลอดมาก็เป็นฮองเฮาของข้าเสมอ สามีภรรยาอยู่ร่วมกันเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว”

ก่อนหน้านี้ทุกคนเห็นเป็นอดีตสามี เขาก็ไม่ได้อธิบาย เพราะอยู่ที่นั่นภายใต้สถานะ “โม่เหยียน” เขาไม่มีสิทธิ์

แต่ตอนนี้เมื่อเขากลับสู่สถานะเดิมแล้ว บรรดาญาติผู้ใหญ่ของหนานหว่านเยียนก็อยู่ด้วย เขาจำเป็นต้องแก้ไขความถูกต้องให้ตัวเอง และกำจัด “ความคิดเพ้อเจ้อ” ที่ไม่ควรมีของบางคนออกไป!

อะไรนะ?!

หนานหว่านเหยียนและกู้โม่หานยังเป็นสามีภรรยากัน?!

ทุกคนตกตะลึงและมองไปที่หนานหว่านเยียนอย่างไม่อยากจะเชื่อ แล้วมองกู้โม่หานอีกครั้ง เหมือนได้ยินข่าวที่เหลือเชื่อ

พวกเขาคิดมาโดยตลอดว่ากู้โม่หานเป็นอดีตสามีของหนานหว่านเยียน แต่ใครจะคิดว่า พวกเขาไม่เคยหย่าร้างกัน!

องค์ชายทั้งหลายยิ่งสับสนมากขึ้น เย่เชียนเฟิงตัวสั่นไปทั้งตัว นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนบ่งบอกถึงความโศกเศร้า เขามองหนานหว่านเยียนเหมือนอยู่ห่างไกลจากนาง ไม่สามารถสัมผัสได้

ก่อนหน้านี้เขาจ้องมองทางด้านหลังนางแบบนี้ เขาคิดว่านางตัดใจได้ตั้งนานแล้ว หรือไม่ต่อไปจะต้องตัดใจได้แน่นอน