บทที่402 เขาบ้าไปแล้ว

กู้โม่หานมองท่าทางที่มั่นใจของหนานหว่านเยียนอยู่ไกลๆ นัยน์ตาดำขลับนั้นหรี่ตาลงเล็กน้อย “ดูก่อน”

อวี๋เฟิงกังวลใจ

ทำไมยังต้องดูก่อนอีกล่ะ ท่านอ๋องไม่กลัวพระชายาจะแพ้เหรอ ไม่กลัวจะหน้าแตกขายหน้าเหรอ?

หรือว่า ท่านอ๋องรู้สึกว่าพระชายาเล่นหมากล้อมเป็น ไม่มีทางแพ้?

ณ จวนกั๋วกง

เจียงหรูเยว่เห็นทุกคนสนใจกัน ฮูหยินกั๋วกงก็ไม่ได้แย้งข้อเสนอแนะของนาง ก็เลยเสนอไปอีกข้อว่า “ฮูหยิน ฝีมือหมากล้อมของท่านอ๋องเจ็ดเป็นยังไง ทุกคนต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ พระชายาเฉิงก็เล่นหมากล้อมเก่งมากเหมือนกัน ตามหลักแล้ว วันนี้ก็ต้องให้ทั้งสองท่านประชันกัน แต่ว่า——”

“ตอนนี้พระชายาก็มาด้วย ไม่มีใครเคยเห็นความสามารถของพระชายาเลย ทุกคนมาเดิมพันกันไหม ดูว่าใครจะเก่งกว่ากัน?”

เจียงหรูเยว่โง่ก็จริง แต่ทุกข้อเสนอที่พูดออกมาก็เป็นสิ่งที่ทุกคนคิดเหมือนกัน

หนานชิงชิงเลิกคิ้ว หันไปมองฮูหยินเฉิงเซี่ยงที่นั่งข้างๆ

ฮูหยินเฉิงเซี่ยงรับรู้ แล้วพูดด้วยสีหน้าลำบากใจว่า: “พระชายา ในเมื่อมีคนเสนอให้ท่านมาประลองด้วยกัน ท่านก็ลองแสดงออกมาเถอะ แต่ว่า กฎการเล่นหมากล้อม ท่านยังจำได้หรือไม่?”

พอพูดจบ บางคนก็เริ่มกลั้นหัวเราะ

หนานหว่านเยียนจะจำกฎได้ยังไง นางเล่นหมากล้อมไม่เป็นด้วยซ้ำ!

ฮูหยินเฉิงเซี่ยงเริ่มก่อน ก็มีบางคนพูดประชดหนานหว่านเยียนขึ้นมา

หนานชิงชิงสะใจมาก มองหนานหว่านเยียนด้วยสายตาเย็นชา ในใจรู้สึกสะใจ

วันนี้เป็นงานของนาง หนานหว่านเยียนมีลูกสาวสองคนกลายเป็นไท่จื่อเฟยแล้วยังไง?

วันนี้ นางจะเหยียบย่ำบารมีของไท่จื่อเฟยให้จมดินไปเลย!

ทันใดนั้น หยุนเหิงก็เอาเงินออกมาจากแล้วฟาดลงไปบนโต๊ะอย่างแรง “อย่ามาดูถูกคนอื่นนะ พระชายาเก่งจะตาย ข้าเดิมพันห้าหมื่นตำลึง! ข้าเดิมพันว่าพระชายาจะชนะ!”

หยุนเหิงเดิมพันให้หนานหว่านเยียนชนะห้าหมื่นตำลึง?!

เขาบ้าไปแล้วเหรอ!

ทุกคนมองหยุนเหิงเหมือนกำลังมองคนโง่ ต่างก็เห็นอกเห็นใจเขากันใหญ่

หนานหว่านเยียนมองหยุนเหิงอย่างแปลกใจ แทบหัวเราะทั้งน้ำตา

หยุนเหิงตรงไปตรงมาจริงๆ ถึงว่าหยุนอี่ร์โหรวถึงชอบหลอกใช้พี่ชายของตัวเอง

เซียงอวี้ดวงตาเป็นประกาย แม่ทัพน้อยเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ!

ท่านอ๋องเจ็ดเลิกคิ้วขึ้น แต่กลับยิ้มตาหรี่แล้วส่ายพัดในมือไป และไม่พูดอะไรเลย

ตอนนี้เอง เหลียงเยว่ที่โดนหนานหว่านเยียนลงโทษก็ไม่พอใจ

นางแอบชอบหยุนเหิง วันนี้หยุนเหิงกลับช่วยหนานหว่านเยียนหลายต่อหลายครั้ง นางอิจฉาตาร้อนมาก ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านั้นหนานหว่านเยียนเป็นนางแกล้งอยู่บ่อยๆ ตอนนี้กลายเป็นพระชายาแล้ว คางเชิดถึงฟ้า น่าโมโหจริงๆ!

ความรู้สึกถูกเหยียดหยามเมื่อกี้ก็เข้าครอบงำจิตใจ เหลียงเยว่พูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า——

“ข้าเดิมพันหนึ่งแสนตำลึง พระชายาต้องแพ้แน่นอน!”

พอพูดจบ ทุกคนก็หันไปมองเหลียงเยว่อย่างตกตะลึง

หนึ่งแสนไม่ใช่เงินน้อยๆเลยนะ ถึงแม้จะเป็นบุตรีในภรรยาเอกของจวนติ้งผิงโหว ก็ควรจะเดิมพันตามกำลังตัวเองนะ

หยุนเหิงเห็นมีคนต่อกรกับเขา กำลังจะพูด ก็ถูกหนานหว่านเยียนห้ามไว้เสียก่อน “บุตรีติ้งผิงโหว เหลียงเยว่ใช่ไหม?”

เผชิญหน้ากับแรงกดดันของหนานหว่านเยียน เหลียงเยว่ก็รู้สึกผิด แต่ความอิจฉาเข้าครอบงำจิตใจก่อน “ใช่แล้ว!”