ตอนที่ 1000 ตัวอักษรใต้ศพ

คำพูดของซูจื่ออวี๋ค่อนข้างคลุมเครือและเข้าใจยาก ทุกคนได้ยิ่งอย่างนั้นก็เข้าใจเพียงครึ่งเดียว ทุกคนมีใบหน้าสับสน

มีเพียงโม่ซุนเท่านั้นที่ถามว่า “เจ้าหมายความว่ามีคนฆ่าอวิ๋นเจียวก่อน แล้วจึงสร้างรอยแผลบนร่างกายของนางเพื่อแสร้งทำเป็นว่านางถูกทารุณกรรมอย่างนั้นหรือ”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าและพูดว่า “ใช่แล้ว ดูนี่สิ...”

ซูจื่ออวี๋ยกเสื้อผ้าของอวิ๋นเจียวขึ้น โบกมือให้ทุกคนมองดูร่างกายของนางแล้วพูดต่อ “รอยแผลเป็นส่วนใหญ่จะเน้นที่ต้นแขน ไหล่ แก้ม และน่อง บนร่างกายหลักมีรอยช้ำเพียงจุดเดียวที่คอ”

อวิ๋นลู่ชิงไม่ค่อยเข้าใจและถามว่า “หมายความว่าอย่างไร?”

ซูจื่ออวี๋อธิบายว่า “ก็หมายความการฆ่าคุณหนูอวิ๋นเจียวอาจจะไม่ได้ใช้ความรุนแรงกับนางจริงๆ ปกติแล้วฆาตกรที่ใช้ความรุนแรงหรือทำลายผู้หญิงในบริเวณที่บอบบาง เช่น หน้าอกและต้นขา หากเหยื่อขัดขืน ก็จะถูกคัดขวาง และเกิดเป็นแผลที่แขนและขา

นอกจากเสิ่นรั่วเหมยแล้ว ทุกคนในปัจจุบันก็เป็นผู้ชาย ดังนั้นพวกเขาจึงเข้าใจโดยธรรมชาติว่าตำแหน่งที่ละเอียดอ่อนที่ซูจื่ออวี๋พูดมานั้นมาถึงอะไร

อวิ๋นลู่ชิงพูดด้วยความโกรธ “เจ้าหมายความว่ามีคนจงใจฆ่าเด็กหญิงตัวเล็กๆ แล้วแกล้งทำเป็นข่มขืนแล้วฆ่าอย่างนั้นเหรอ??”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าและกล่าวว่า “การวินิจฉัยเบื้องต้นก็เป็นเช่นนั้นขอรับ”

อวิ๋นลู่ซานกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า เสิ่นรั่วซงบริสุทธิ์ ถ้าอย่างนั้นสิ่งสกปกบนร่างกายของอวิ๋นเจียว หรือว่าสิ่งนี้สามารถปลอมแปลงได้หรือ?”

ซูจื่ออวี๋กล่าวว่า “มันสามารถสร้างขึ้นมาได้จริงๆ ท่านเสิ่นถูกทุบตีจนหมดสติ ในขณะที่เขาหมดสติ ก็มีคนเอา...เอ่อ...นำของสิ่งนั้นไปทาบนร่างกายคุณหนูอวิ๋นเจียว”

เมื่อพูดเช่นนี้ ซูจื่ออวี๋ก็เดินไปที่เสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นและพูดต่อ “นี่คือเสื้อผ้าของคุณหนูอวิ๋นเจียว พวกมันถูกฉีกกระชาก และบนเสื้อผ้านี้ก็มีซุปผักสีเขียวโรยอยู่ ถ้าเสื้อผ้าเหล่านี้เป็นเสื้อผ้าของท่านเสิ่น ถ้าเขาฉีกมันออกมาก็จะมีกลิ่นซุปผักอยู่บนมือและเล็บของเขา นายท่านอวิ๋นและนายท่านรองอวิ๋นตรวจสอบที่มือของเขาได้เลย”

เสิ่นรั่วซงรีบยื่นมือออกไปแล้วพูดว่า “พี่สาว พี่เขย ดูเลย มือของข้าสะอาด ไม่ได้แตะต้องอะไรเลย”