ตอนที่ 1012 อวิ๋นลู่ซานตายอย่างอนาถ

เป็นไปตามคาด อวิ๋นลู่ซานตายแล้ว หนำซ้ำสภาพสยดสยองมาก เมื่อเทียบกับเสิ่นรั่วซงที่ถูกผ่าท้อง สภาพไม่ต่างกันเลย

ขณะนี้ร่างของเขาเปลือยเปล่า สองมือ สองขา หัวและอวัยวะเบื้องล่างถูกตัดจนหมด จากนั้นถูกวางไว้ตำแหน่งเดิม ทำให้มองแล้วศพของเขายังเป็นศพที่สมบูรณ์ แต่ความจริงมันถูกแยกร่างหมดแล้ว

หลังจากหายตะลึง จู่ๆอวิ๋นลู่ชิงพุ่งเข้าไปทันที แล้วร้องไห้เสียงดัง

“น้องรอง น้องรอง น้องรอง!”

เสิ่นรั่วเหมยตกใจจนหน้าขาวซีด แล้วชี้ไปที่ฉู่อวิ๋นหยางอย่างลนลาน

“เจ้า...เจ้า...เจ้าเป็นคนฆ่าเขา เจ้าเป็นคนฆ่าเขาใช่หรือไม่?”

สีหน้าของฉู่อวิ๋นหยางก็ไม่สู้ดีนัก เขาพูดอย่างโมโห

“เกี่ยวอะไรกับข้าล่ะ? ข้าเองก็มาที่นี่เพราะได้ยินเสียงร้องของเขา”

เสิ่นรั่วเหมยบีบเค้นต่อไป

“แล้วเหตุใดเจ้าจึงออกมากับเขาตามลำพัง?”

ฉู่อวิ๋นหยางเม้มปาก แล้วหันมองโม่ซุน จากนั้นทำท่าครุ่นคิดแล้วเอ่ยขึ้น

“เขาเป็นคนล่อข้าออกมาเอง เขาบอกว่ามีอีกเส้นทางที่สามารถลงเขาได้”

ฉู่อวิ๋นหยางไม่ได้โกหก เพียงแต่อวิ๋นลู่ซานไม่ได้ล่อเขาออกมา แต่บังคับเขาต่างหาก

เมื่อครู่ตอนที่ทุกคนเดินจากห้องเก็บของไปที่หอคุณธรรม อวิ๋นลู่ซานจงใจเข้าใกล้เขา แล้วกางฝ่ามือให้เขาดู

ฉู่อวิ๋นหยางเห็นกลางฝ่ามือมีตัวอักษรที่เขียนด้วยถ่านว่า เป๋ย

จึงรู้ว่าอวิ๋นลู่ซานรู้สถานะของเขาแล้ว

ต่อมาอวิ๋นลู่ซานหลอกล่อให้ฉู่อวิ๋นหยางไปยังที่ลับตาคน แล้วบอกว่าอยากสวามิภักดิ์ อวิ๋นลู่ซานหวังว่าต่อไปจะได้ร่วมงานกับฉู่อวิ๋นหยาง ให้ฉู่อวิ๋นหยางช่วยให้เขาได้ขึ้นเป็นเจ้าสำนักฉีหลินแทนอวิ๋นลู่ชิง แล้วรับใช้เป๋ยฉู่

เพื่อเป็นการตอบแทน อวิ๋นลู่ซานจะบอกเส้นทางอีกหนึ่งเส้นทางที่ออกจากสำนักได้

เดิมทีทั้งสองคนตกลงกันเรียบร้อยแล้ว แต่ตอนกลับ อวิ๋นลู่ซานปวดเบาจึงไปเข้าห้องสุขา

ในช่วงเวลาที่เข้าห้องสุขา เป็นช่วงที่อวิ๋นลู่ซานถูกสังหาร

ฉู่อวิ๋นหยางถอนหายใจ แล้วหันมองอวิ๋นลู่ชิง จากนั้นสอบถาม

“เจ้าสำนักอวิ๋น ตกลงมีเส้นทางลงเขาอีกเส้นหรือไม่?”

อวิ๋นลู่ชิงกอดหัวของน้องชายเอาไว้ พร้อมส่ายหน้าอย่างเหม่อลอย