ตอนที่ 1026 ตายแล้วฟื้น

ทันทีที่โม่ซุนพูดจบ ทุกคนก็ได้ยินเสียงเอี๊ยดอ๊าดของประตูห้องหนึ่งเปิดออก ที่ประตูมีเงาคนคนหนึ่งยืนอยู่ เสียงของเขาแหบแห้งเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “เพราะคนที่ลงมือคือข้าเอง!”

โม่ซุนก้าวไปข้างหน้า กางแขนออกเพื่อปกป้องซูจื่ออวี๋ที่อยู่ข้างหลัง ฉู่อวิ๋นหยางก็ถือดาบแล้วมองไปที่คนผู้นั้นด้วยความระมัดระวัง

อวิ๋นลู่ชิงหันกลับมา และเห็นว่าคนที่เดินออกมาจากความมืดคือพ่อบ้านอวิ๋นจริงๆ หรือ?!

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ อวิ๋นลู่ชิงถามด้วยความประหลาดใจ “เจ้า...เจ้าเป็นมนุษย์หรือผี?

ใช่แล้ว คนแรกที่ถูกพบว่าเป็นศพก็คือพ่อบ้านอวิ๋น เขาถูกวางยาพิษและมีเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด

พ่อบ้านอวิ๋นแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา “ข้าเป็นมนุษย์อยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่ว่าโกงความตาย แล้วข้าจะช่วยฮูหยิน ช่วยคุณชาย ช่วยคุณหนูแก้แค้นได้อย่างไร”

ซูจื่ออวี๋รู้ว่าฮูหยินที่พ่อบ้านอวิ๋นพูดถึงคือฉู่หลิวหลี่

ซูจื่ออวี๋ถามด้วยความสงสัย “ทั้งที่เจ้าไม่หายใจแล้ว และไม่มียาแก้พิษปลาปักเป้า แต่เหตุใดเจ้าถึงรอดมาได้”

พ่อบ้านอวิ๋นกล่าวว่า “ข้ากินยาพิษ แต่มันไม่ใช่พิษของปลาปักเป้า แต่เป็นพิษที่ทำให้คนแกล้งตายได้ ส่วนเลือดที่ออกจากทวารทั้งเจ็ดมันก็เป็นแค่การตบตาเท่านั้น”

ฉู่อวิ๋นหยางถามด้วยความสงสัย “ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าเจ้าเป็นคนฆ่าทุกคนอย่างนั้นหรือ? เจ้าโหดร้ายและโหดเหี้ยมมาก!”

ทันใดนั้น อวิ๋นหมิงก็ลุกขึ้นยืนแล้วตะโกนออกไป “คนที่โหดร้ายคือพวกเสิ่นรั่วเหมย! พ่อบ้านอวิ๋นแค่ช่วยข้าแก้แค้น พวกเราผิดอะไร?”

พ่อบ้านอวิ๋นยังกล่าวเสริมอีกว่า “นายท่าน ท่านรู้หรือไม่ว่าชีวิตของคุณชายกับคุณหนูในหลายปีที่ผ่านมาเป็นอย่างไร? เพราะมักจะถูกวางยาพิษบ่อยๆ คุณชายก็เลยไม่กล้ากินอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า แต่ถึงแม้ว่าจะไม่กินไม่ดื่มก็ยังหลีกเลี่ยงคนชั่วร้ายอย่างเสิ่นรั่วเหมยไม่พ้น ครั้งหนึ่งเพื่อทำให้คุณชายอับอายขายหน้า อวิ๋นเซียวถึงกับบังคับให้เขากินอุจจาระจริงๆ ส่วนคุณหนู น่าเวทนายิ่งกว่า เพื่อแลกกับของที่ปลอดภัยไม่มีพิษ นางต้องยอมลดตัวให้อวิ๋นเซียวและเสิ่นรั่วซง ทั้งตัวมีแต่บาดแผล”