ตอนที่ 1032 กระโดดลงจากหน้าผา

โม่ซุนหอบหายใจอย่างแรง พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “เร็วเข้า...รีบหนีไป อย่า...อย่าสนใจข้า!”

อวิ๋นลู่ชิงได้ยินโม่ซุนพูดอย่างนั้น เขาก็บีบบาดแผลอย่างแรง และพูดด้วยความโกรธ “ตาเฒ่าแก่จะลงโลง หุบปาก! เจ้าคิดว่าข้าจะเป็นคนขับรถม้าไปตลอดชีวิตหรือ? ข้าได้พบกับผู้สูงศักดิ์แล้ว! ตราบใดที่ข้าไปที่เมืองจินหลิง ถ้าข้าร่วมมือกับตระกูลหร่วนเพื่อก่อกบฏ ต่อไปข้าจะมีเกียรติและความมั่งคั่งนับไม่ถ้วน ฮ่าๆๆๆ!”

ทันทีที่พูดเช่นนี้ออกมา ทุกคนต่างก็ตะลึงงัน

จินหลิง? ตระกูลหร่วน? กบฏ?

ได้รับข้อมูลมากมายจากคำพูดของอวิ๋นลู่ชิง

ซูจื่ออวี๋ถามว่า “เจ้าบอกว่าร่วมมือกับตระกูลหร่วนเพื่อก่อกบฏหรือ? ตระกูลหร่วนคนไหน หร่วนถิงจวินหรือ?”

อวิ๋นลู่ชิงมองซูจื่ออวี๋ด้วยความประหลาดใจและถามว่า “หลี่เอ๋อร์ เจ้ารู้ได้อย่างไร? ชายผู้สูงศักดิ์คนนั้นมาหาเจ้างั้นหรือ?”

ซูจื่ออวี๋ต้องการถามคำถามอีกสองสามข้อ แต่ใบหน้าของโม่ซุนเริ่มแย่มากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นว่าเลือดบนพื้นกลายเป็นแอ่งน้ำเล็กๆ ซูจื่ออวี๋ก็รู้ว่าตนไม่สามารถล่าช้าได้อีกต่อไปแล้ว

ซูจื่ออวี๋พูดว่า “เจ้า... เจ้าบอกข้าเอง พี่ชิง เจ้าจำไม่ได้หรือ?”

อวิ๋นลู่ชิงถามอย่างสงสัย “ข้าพูดอย่างนั้นหรือ?”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าซ้ำๆ แล้วเอ่ยว่า “พี่ชิง ปล่อยพ่อของข้าไปเถอะ ข้ากับเจ้าไปพบชายผู้สูงศักดิ์คนนั้นดีหรือไม่?”

อวิ๋นลู่ชิงครุ่นคิดอย่างลำบากใจเล็กน้อย จากนั้นก็พยักหน้าและพูดว่า “เอาล่ะ งั้นเจ้าก็มานี่ เจ้ามาแล้วข้าจะปล่อยเขาไป!”

จวินมู่เยว่และโม่ซุนเห็นเช่นนั้นก็พูดออกมาพร้อมกันว่า “ไม่นะ!”

อวิ๋นลู่ชิงบีบบาดแผลของโม่ซุนอีกครั้งและพูดด้วยความโกรธ “หุบปาก! ตาแก่ เจ้าอยากให้ข้าฆ่าเจ้าใช่หรือไม่?!”

โม่ซุนกัดริมฝีปากด้วยความเจ็บปวด ไม่ยอมส่งเสียงเจ็บปวดออกมา เขาไม่อยากให้ซูจื่ออวี๋กังวล และไม่อยากให้ซูจื่ออวี๋ต้องมาเสี่ยงชีวิตเพื่อเขา

ใบหน้าของโม่ซุนซีดเผือด เหงื่อก็ไหลออกมาจำนวนมาก เขาพูดออกมาอย่างยากลำบาก “อย่าเข้ามา ต่อให้ข้าตายข้าก็ไม่เสียใจ ความตายไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับข้า”

ซูจื่ออวี๋ไม่เข้าใจสิ่งที่โม่ซุนพูด แต่นางรู้ชัดเจนว่านางไม่มีทางปล่อยให้โม่ซุนตายได้