ตอนที่ 1066 กินไม่ลงก็ต้องกิน!

ทุกคนต่างก็มองหน้ากันไม่มีใครขยับตะเกียบเลย ในห้องโถงมีลมเย็นพัดเข้ามาจนทุกคนในห้องโถงตัวสั่นเทา ถ้าดื่มน้ำเย็นข้าไปอีก เกรงว่าจะตัวสั่นจนกลายเป็นตะแกรงแล้ว

ตอนนี้ทุกคนก็หวังว่าท่านอ๋องจะเอ่ยปากขอร้องบางอย่างออกมา ทุกคนจะได้หลุดพ้น

ท่านเจ้ากรมโยธาก็เอ่ยว่า “ท่านอ๋อง หากท่านมีอะไรจะพูด ถ้ามันเกี่ยวข้องกับเรื่องเงินทหารจริงๆ อาลักษณ์หูไม่ได้จงใจทำให้เรื่องมันยุ่งยากจริงๆ จวงเสียนเฟยทรงตั้งครรภ์อีกครั้ง ฮ่องเต้ก็มีความสุขที่ได้มีพระโอรสเพิ่มขึ้นมา ดังนั้นจึงสร้างสวนเจียงหนานให้กับจวงเสียนเฟย เงินของกรมพระคลังก็ได้เอามาให้กรมโยธาของพวกเราแล้ว ตอนนี้มันขาดเงินจริงๆ นะขอรับ”

ซูจื่ออวี๋หัวเราะเยาะแล้วพูดว่า “เจ้ากรมโยธาเห็นได้ชัดว่าชี้นิ้วมาด่าว่าจวินมู่เหนียนอกตัญญู จะกล้าแย่งเงินจากเสด็จแม่ของตนได้อย่างไร?”

ซูจื่ออวี๋กล่าวว่า “เจ้ากรมโยธา วันนี้เป็นวันเกิดของข้า ท่านอ๋องทรงบอกว่านี่เป็นงานเลี้ยงของครอบครัว เนื่องจากเป็นงานเลี้ยงของครอบครัว พวกเราก็อย่าพูดถึงเรื่องงานกันเลย ทุกคนเชิญดื่มด่ำกับมื้ออาหารเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ อาหารสี่จานของวันนี้อยากกินเท่าไหร่ก็ได้”

พูดอีกอย่างก็คือ ลมทางตะวันตกเฉียงเหนือคืนนี้ จะทำให้พวกเจ้าอิ่มหนำอย่างแน่นอน!

ท่านเจ้ากรมโยธาเงียบปากด้วยสีหน้าเคร่งขรึม คนอื่นๆ ก็ไม่กล้าเถียง แค่หวังว่างานเลี้ยงในครั้งนี้จะจบลงโดยลง

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคิดในแง่บวกเกินไป

งานเลี้ยงคืนนี้ไม่มีการร้องเพลง เต้นรำ ไม่มีดนตรี ทุกคนก็นั่งอยู่เช่นนั้น

ซูจื่ออวี๋ยังคงยิ้มแย้มอยู่เสมอ และบางครั้งก็พูดบางอย่างกับจวินมู่เหนียน

จวินมู่เหนียนจับมือของซูจื่ออวี๋ แล้วหมุนวนอย่างสนุกสนาน เขาหัวเราะเป็นครั้งคราว ดูเหมือนจะสนใจสิ่งที่ซูจื่ออวี๋พูดมาก

คนอื่นๆ นั่งอยู่ตรงนั้นอย่างทรมาน นั่นอยู่เกือบสองชั่วยาม

พวกเขามาก็เป็นยามโหย่ว ตอนนี้จะยามซวีแล้วก็ยังไม่จบ ทุกคนรู้สึกตัวแข็งไม่น้อยแล้ว มีบางคนที่จามออกมา

หูจวิ้นเฟิงเจ้ากรมพระคลังเห็นลูกชายวัยเจ็ดขวบของเขาร้องไห้เพราะความหนาว จึงอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความโกรธว่า “พระชายาอ๋องฉิน เจ้าต้องการอะไรกันแน่? พูดมาตรงๆ เถอะ!”