ตอนที่ 135 แค่บังเอิญ!

ซูจื่ออวี๋มองจวินมู่เหนียนด้วยความสงสัย ภายในใจคิดว่าคนคนนี้ไม่มีความอยากรู้อยากเห็นบ้างเลยหรือ? เรื่องน่าตื่นเต้นแบบนี้ ถ้าไม่ได้ดูก็น่าเสียดายไม่ใช่หรือ?

ก่อนที่ซูจื่ออวี๋จะทันได้อ้าปากท้วงก็ได้ยินเสียงของใครสักคนตะโกนดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง “อุ๊ย นี่มันสนมหลิวจากจวนอ๋องสี่ไม่ใช่หรือ? ”

มีคนพูดเสริมขึ้นมา “ใช่ นั่นมันหลิวอิ๋งอิ๋งอันดับหนึ่งแห่งเหวินเซียงอวี๋หยวน ไม่ใช่ว่านางยังบริสุทธิ์หรือ? นี่มัน... ”

ชาวบ้านอีกคนหัวเราะออกมาเสียงดัง “บริสุทธิอะไรกัน สองชายหนึ่งสตรีจะเอาอะไรมาบริสุทธิ แล้วเจ้าอ้วนนั่นพ่อบ้านของจวนอ๋องสี่ไม่ใช่หรือ?”

อีกคนพูดเสริมขึ้นมา “ใช่ นั่นเป็นพ่อบ้าน และที่ผอมๆนั่นเหมือนจะเป็นเจ้ามือของบ่อนซื่อไห่! ”

“ฮ่าๆๆ เขาที่อ๋องสี่โดนสวมอยู่ดูจะสูงไปหน่อย!”

“เฮ้ย เจ้าก็อย่าพูดไร้สาระ อ๋องสี่ผู้นี้รักลูกน้องของตนถึงได้ยกอนุของตนให้กับลูกน้องของเขาได้ชมเชย”

“ฮ่าๆๆ ไม่ได้เป็นเพียงแค่ลูกน้องของเขาได้เชยชมเท่านั้น เขายังให้พวกเราได้เชยชมเรื่องบนเตียงสดๆไปด้วย ฮ่าๆๆๆ”

ด้านล่างมีเสียงหัวเราะดังขึ้นมาแต่ด้านบนกลับมีเสียงคว่ำโต๊ะดังขึ้น

อ๋องแปดจวินมู่เยว่ยกยิ้มมุมปาก ที่แท้เป็นจวินมู่เหนียนเตรียมละครดีๆแบบนี้ไว้ นี่อยากจะทำให้จวินมู่ฉงอกแตกตายหรือไม่?

จวินมู่เยว่มองซูจื่ออวี๋ แต่ซูจื่ออวี๋กำลังมองไปยังจวินมู่เหนียน

ซูจื่ออวี๋พูดขึ้น “ฝ่าบาทฉินอ๋อง...นี่...นี่ท่านแก้แค้นให้ข้า?” เพราะจวินมู่ฉงพูดปรามาสนางไว้เมื่อวาน ดังนั้นวันนี้จวินมู่เหนียนจึงทำให้คนทั้งเมืองได้เห็นเรื่องน่าขันของจวินมู่ฉงใช่หรือไม่?

จวินมู่เหนียนพูดออกมาอย่างเรียบเฉย “อย่าเข้าข้างตัวเอง มันแค่เหตุบังเอิญ!”

ซูจื่ออวี๋ยกยิ้มมุมปาก นางไม่ได้โง่เสียหน่อย จะมีเรื่องบังเอิญแบบนี้ได้อย่างไร?