ตอนที่ 14 พบศพลอยน้ำที่น่าประหลาดใจ

เสนาบดีซูยังไม่ละความพยายามที่จะสร้างปัญหา จึงกล่าวต่อ “นางลูกทรพี นางลูกทรพี เจ้าทำเรื่องอัปยศผิดศีลธรรมแบบนี้ เหตุใดถึงไม่รีบรับโทษ!”

ซูจื่ออวี๋ถอนหายใจ ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยของเจ้าของร่างเดิม มันร้ายถึงขั้นสุดแล้ว ดูเหมือนแถวนี้จะไม่มีใครดีเลยสักคน

แม้ว่าอานเป่ยซานจะเป็นสุภาพบุรุษ แต่ความประหลาดใจของเขาในขณะนี้ดูเหมือนจะแสดงให้เห็นแล้วว่าจิตใจของเขาสั่นคลอนเพราะคำพูดที่น่าเชื่อถือของอานเป่ยเยว่

ซูจื่ออวี๋หัวเราะเยาะ แต่โชคดีที่นางไม่ใช่คนที่จะฝากความหวังไว้กับคนอื่น

เพียงแต่สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างลำบาก เพราะนางจำบางเรื่องก่อนที่จะตกน้ำไม่ได้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเจ้าของร่างเดิมตกใจกลัวจนลืมความทรงจำบางส่วนไปหรือไม่

ขณะที่ซูจื่ออวี๋กำลังคิดว่าจะหาทางหลุดพ้นอย่างไรนั้น ก็มีเรื่องวุ่นวายเพิ่มขึ้นมาอีก

“พวกเจ้าดูสิ มีอะไรอยู่ในน้ำ!” มีคนตะโกนดังขึ้นมา ทุกคนมองไปที่สระบัว

ใต้ใบบัวที่กว้างใหญ่นั้น มีแสงสีเงินสะท้อนอยู่จางๆ หากสังเกตดีๆ แสงสีเงินน่าจะมาจากผ้าคาดเอวที่ทหารองครักษ์ใส่

บนผิวน้ำมีทหารองครักษ์คนหนึ่งลอยอยู่?

ไม่สิ พูดให้ถูกเลยก็คือศพทหารองครักษ์คนหนึ่งลอยอยู่ในน้ำ!

“อ๊ะ!”

“โอ้พระเจ้า!”

“คนตาย!”

สตรีสูงศักดิ์ทุกคนต่างก็มีหน้าซีดด้วยความตกใจ ยกเว้นอานเป่ยเยว่ที่ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความสุข และซูจื่อเยียนที่มีใบหน้าตั้งหน้าตั้งตารอ

อานเป่ยเยว่พูดออกมาเสียงดัง “ทหาร นำศพขึ้นมาให้ข้าที หลักฐานพยานบุคคลอยู่ที่นี่ ข้าก็อยากจะเห็นจริงๆ ว่าคนเลวอย่างเจ้าจะปฏิเสธอย่างไร!”

ซูจื่ออวี๋เงียบสนิท เฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ