ตอนที่ 170 ชนะโดยไม่ใช้กำลัง

ซูจื่ออวี๋ไม่สนใจคำเสียดสีจากคนอื่น นางเพียงตั้งใจหั่นเต้าหู้เท่านั้น หลังจากผ่านไปสิบนาที ซูจื่ออวี๋ถึงได้หยุด แล้วหันไปเอ่ยปากบอกว่า “เรียนฝ่าบาทและฮองเฮา หม่อมฉันแสดงฝีมือเสร็จแล้วเพคะ”

ฮองเฮายิ้มด้วยความสงสัย

“นี่มัน...”

ซูจื่ออวี๋นำก้อนเต้าหู้ที่หั่นเสร็จแล้ววางลงไปในกะละมังที่มีน้ำสะอาด ทุกคนต่างยื่นคอมาดู พบว่าเมื่อวางเต้าหู้ก้อนนั้นลงไปในน้ำ มันกลับกลายเป็นเส้นเต้าหู้

นางหั่นจนเป็นเส้นขนาดนี้เชีบหรือ? นั่นมันเต้าหู้นะ! ไม่ใช่ผักสด

ซูจื่ออวี๋หยิบเส้นเต้าหู้ออกมาหนึ่งเส้น จากนั้นหยิบเข็มขึ้นมา แล้วร้อยเส้นเต้าหู้เข้าไปในรูเข็มเหมือนกับเส้นด้าย

ในขณะนั้นเองทุกคนต่างอุทานอย่างตกใจ

“ให้ตายสิ ฝีมือในการใช้มีดดีมาก!”

“นั่นนะสิ สามารถทำให้เป็นเส้นขนาดนี้เชียว แถมยังไม่ขาดด้วย!”

“นางหั่นเต้าหู้อะไร? ข้าน้อยอยากเข้าไปดูเหลือเกิน”

……

เหล่าขุนนางพูดตรงใจฮ่องเต้เจาเหวินกับฮองเฮา เพราะทั้งสองก็อยากดู

ฮ่องเต้เจาเหวินลุกขึ้น ฮองเฮารีบเข้าไปประคอง ทั้งสองพระองค์ลุกขึ้น ทำให้เหล่าสนมด้านหลังลุกขึ้นตาม แล้วเดินไปหาซูจื่ออวี๋พร้อมกัน

ซูจื่ออวี๋หลีกทางให้ ทุกคนจึงเข้าไปดูด้วยความสงสัย

ผ่านไปสักครู่ฮองเต้เจาเหวินเอ่ยปากบอกว่า

“นังหนูคนนี้ ฝีมือเฉพาะตัวไม่ธรรมดา เจ้าเคยเรียนงานครัวหรือ?”

ซูจื่ออวี๋ยิ้ม

“เรียนฝ่าบ่าท หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจไปฝึกหรอกเพคะ แต่เพื่อปากท้อง จึงต้องลงมือเองเพคะ”