ตอนที่ 188 เสียงแตก

ต่งเอ้อร์หนิวตัวค้างแข็งและคิดอย่างรีบร้อนว่าควรตอบอย่างไร เมื่อครุ่นคิดได้แล้วจึงได้ตอบมาว่า “เรียนใต้เท้า ข้าน้อย...ข้าน้อยได้ผ่านไปที่หอแปดสมบัติและเห็นว่าคุณหนูขึ้นรถของจวนอ๋อง ดังนั้นจึงได้สะกดรอยตามและหาโอกาสขวางเอาไว้”

ซูจื่ออวี๋อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “หาโอกาสหยุดรถ? งั้นเจ้าก็คงหาโอกาสได้ดีจริงๆ บนถนนเซวียนอู่ที่มีผู้คนคลาคล่ำและยังบอกลาข้าต่อหน้าองครักษ์เทียนชิง เจ้ายังกังวลเหลือเกินว่าคนอื่นจะไม่รู้ความสัมพันธ์ของเจ้ากับข้า ใช่หรือไม่?”

หลังจากที่ถ้อยคำเหล่านี้ถูกพูดออกมาทุกคนต่างขมวดคิ้วเข้าหากัน เพราะเรื่องนี้มันไม่สมเหตุสมผลจริง แต่ก็สมเหตุสมผลแค่ด้านเดียว ในอีกด้านหนึ่งนั้นมีหลักฐานที่ชัดเจนคือสิ่งที่หมอหลวงพวกนั้นพูดออกมาว่าซูจื่ออวี๋ตั้งครรภ์

ซูจื่ออวี๋ไม่ได้เค้นหาคำตอบจากต่งเอ้อร์หลิวและเดินไปหาซิวขุยก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ซิวขุย ข้าเริ่มดื่มชาซานจาตั้งแต่เมื่อใด?”

ซิวขุยเงยหน้ามองซูจื่ออวี๋ ซูจื่ออวี๋ส่งสายตาบอกนางว่าให้พูดออกมาอย่างสบายใจ

ซิวขุยพยักหน้าตอบ “ประมาณครึ่งเดือนก่อน คุณหนูต้องดื่มชาซานจาหลังอาหารมื้อเที่ยงและมื้อเย็นทุกวัน”

ซูจื่ออวี๋ถามต่อ “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดข้าต้องดื่ม?”

ซิวขุยตอบต่อ “เพราะร่างกายของคุณหนูเย็น เนื่องจากตกลงไปในน้ำเมื่อเทศกาลหันอี คุณหนูบอกว่าซานจีทำให้ร่างกายอบอุ่นและมีประโยชน์กับสตรี ดังนั้น...”

เมื่อพูดถึงตรงนี้แล้ว ซูจื่ออวี๋จงใจที่จะหัวเราะเยาะออกมา “เจ้าอย่าพูดโกหกเลย ข้าเป็นคุณหนูผู้สง่างามของจวนเสนาบดี เหตุใดเมื่อร่างกายไม่แข็งแรงจึงไม่ไปเรียกหมอมา ต้องใช้วิธีพื้นบ้านพวกนี้รักษา?”

ซิวขุยสะอึกและตอบว่า “บ่าว บ่าวไม่ได้พูดโกหก บ่าวไปบอกกับฮูหยินแล้ว แต่ก็ถูกแม่นมหลิวตอบกลับมาอย่างขอไปที คำของบ่าวน้ำหนักเบา อนุหยวนก็จากไปแล้ว นายท่านวุ่นวายอยู่กับงาน บ่าวไม่ได้พบกับฮูหยินจึงไม่ได้ไปเชิญหมอมารักษาคุณหนู เงินไปซื้อยาก็ไม่มี ดังนั้นนคุณหนูจึงต้องใช้วิธีพื้นบ้านพวกนี้”

เมื่อทุกคนได้ฟังเช่นนั้นก็ทอดถอนใจออกมา คุณหนูสามผู้สง่างามแห่งจวนเสนาบดี นางใช้ชีวิตแต่ละวันอย่างไร ป่วยก็ไม่มีคนสนใจ พี่น้องในบ้านก็นำเรื่องส่วนตัวออกมาป่าวประกาศ กินซานจากับลูกท้อสดเล็กน้อยกลับถูกคนจ้องมองอย่างเอาเป็นเอาตาย

เป็นเสียงสตรีตัวเล็กๆที่น่าเวทนาไม่มีคนสนใจ!