ตอนที่ 197 เลือกซูจื่ออวี๋

ซูจื่ออวี๋มุมปากกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่ นางรู้ว่าจวินมู่หลานไอ้คนสารเลวคนนี้ไม่มีทางปล่อยนางไปง่ายๆ

แน่นอนว่าคนที่จวินมู่ฉงกำลังชี้มานั้นก็คือนาง

ไม่รอให้ฮองเฮาพูดอะไร พระชายาอานชินอ๋องก็พูดขึ้นมา “ตระกูลซูนี่ช่างเป็นตระกูลที่สั่งสอนดีจริงๆ ลูกสาวที่คลอดออกมาแต่ละคนต่างก็มีเสน่ห์อะไรขนาดนี้ มีหญิงสาวทั้งหมดเจ็ดคนให้เลือก แต่ตระกูลซูกลับถูกเลือกไปแล้วสามคน ช่างร้ายกาจจริงๆ”

อานเป่ยเยว่เองก็กลอกตาพูดว่า “ตอนไม่มีใครสนใจก็ไม่มีใครสนใจเลย แต่พอน่าสนใจทุกคนก็พากันเข้าไปแย่ง”

ลั่วกุ้ยเฟยที่นั่งอยู่ด้านบนก็ไม่พอใจ ความคิดของนางเหมือนกับเสนาบดีซู นั่นคือไม่ควรโยนไข่ลงในตะกร้าใบเดียว

เพราะจวินมู่หลานได้แต่งงานกับลูกสาวของจวนเสนาบดีซูแล้ว ดังนั้น จวินมู่ฉงจึงควรจะใช้การแต่งงานนี้เลือกลงตะกร้าของจวนอานชินอ๋อง หรือไม่ก็จวนแม่ทัพที่ปกป้องแคว้น ต้องมีหนึ่งครอบครัวขุนนางทางบุ๋นและหนึ่งครอบครัวทางบู๊ ถึงจะเสริมกันได้เด่นชัดยิ่งขึ้น

ลั่วกุ้ยเฟยพูดว่า “ฮวายปี้ เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ควรเอามาเล่นสนุก”

จวินมู่ฉงกลับมีสีหน้าไม่สนใจแล้วกล่าวว่า “เสด็จแม่วางพระทัยเถอะ ลูกไม่ได้กำลังเล่นสนุก แต่ลูกคิดว่าคุณหนูสามภายนอกงดงาม ภายในก็ยังปราดเปรื่อง เฉลียวฉลาดเช่นนี้ ลูก...ชอบพ่ะย่ะค่ะ”

จวินมู่ฉงกัดฟันพูดคำนี้ เสียงบดฟันเช่นนั้นราวกับอยากจะเคี้ยวกระดูกของซูจื่ออวี๋ก็ไม่ปาน

สตรีทุกคนต่างพากันตัวสั่น มีเพียงซูจื่ออวี๋เท่านั้นที่ยังนิ่งสงบ

ฮองเฮาย่อมมองออกว่าจวินมู่ฉงนั้นมีเจตนาไม่ดี ฮองเฮาหันไปมองฮ่องเต้เจาเหวินรอคำสั่งจากเขา

ฮ่องเต้เจาเหวินก็มองไปที่ซูจื่ออวี๋แล้วตรัสถาม “เจ้ายินดีหรือไม่?”

ซูจื่ออวี๋ตอบโดยไม่ต้องคิด “ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันไม่ยินดีเพคะ หลังจวนของท่านอ๋องสี่นั้นมีชายาและสนมเป็นฝูง หากหม่อมฉันยินดีจะแต่งความสุขของหม่อมฉันคงหายไปเพคะ”

จวินมู่ฉงเดือดดาลขึ้นมาในทันที แล้วพูดด้วยความโมโห “ซูจื่ออวี๋ เจ้าอย่าไร้ยางอายเช่นนี้ หลังจวนของข้าเป็นเช่นไร มันเกี่ยวอะไรกับเจ้า?”

ซูจื่ออวี๋ผายมือกล่าว “อ่อ ไม่เกี่ยวกับหม่อมฉันก็จริงเพคะ แต่ฝ่าบาทก็ทรงตรัสก่อนแล้ว ข้ามีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ และตอนนี้หม่อมฉันก็กำลังใช้สิทธิ์ในการปฏิเสธอยู่เพคะ ท่านอ๋องสี่คิดว่ามีสิ่งใดไม่เหมาะสมหรือเพคะ?”

ไม่เหมาะสม? มันไม่เหมาะสมแน่นอนอยู่แล้ว ขายหน้าต่อหน้าทุกคนเช่นนี้ เขาจะกลืนความโกรธนี้ลงไปได้อย่างไร